Obchód przedspisowy odbędzie się w dniach

9 – 22 sierpnia 2010 r.

Celem obchodu przedspisowego jest weryfikacja istnienia gospodarstw rolnych oraz potwierdzenie adresu głównego użytkownika (tj. wskazanie czy adres głównego użytkownika jest adresem gospodarstwa czy stanowi oddzielny adres pod który należy wysłać rachmistrza spisowego (np. z innej gminy) celem spisania gospodarstwa). Ponadto w czasie obchodu przedspisowego powinna nastąpić weryfikacja czy gospodarstwo z wykazu gospodarstw rolnych zgodnie z założeniami podlega spisaniu – tj. czy dane pozyskane z systemów administracyjnych, na podstawie, których gospodarstwo zostało zakwalifikowane jako podlegające spisaniu, są aktualne.

Powszechny Spis Rolny odbędzie się w dniach

1 września – 31 października 2010 r.

(według stanu na dzień 30 czerwca 2010 r., godz. 24:00)

Powszechny Spis Rolny 2010 to przeprowadzane na terenie całego kraju badanie, pozwalające opisać sytuację społeczną i gospodarczą polskiego rolnictwa. Spis umożliwi m.in.: zebranie aktualnych informacji o polskim rolnictwie, opisanie zmian, jakie zaszły w polskim rolnictwie od ostatniego spisu rolnego w 2002 r. oraz wykonanie zobowiązań międzynarodowych.

Dane z PSR 2010 będą wykorzystywane przy podejmowaniu wielu decyzji, w tym oddziałujących bezpośrednio na obszar rolnictwa (polityka rolna, struktura agrarna, programy dotyczące rozwoju obszarów wiejskich).

Podstawą prawną przeprowadzenia PSR 2010 jest:

• rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008 z 19 listopada 2008 r. oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 571/88 (Dz. U. UE nr L 321 z dnia 1 grudnia 2008 r.)
• ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o powszechnym spisie rolnym w 2010 r. (Dz. U. z 2009 r., Nr 126, poz. 1040),

Dane zbierane będą w następujący sposób:

• przed rozpoczęciem spisu formularze spisowe zostaną zasilone danymi pochodzącymi z systemów informacyjnych,
• samopis internetowy (CAII) w dniach – 1 IX – 17 X,
• wywiad telefoniczny realizowany przez ankieterów statystycznych (CATI) w dniach 8 IX – 31 X,
• wywiad realizowany przez rachmistrza spisowego (CAPI) w dniach 8 IX – 31 X.

We wszystkich metodach zbierania danych wykorzystywany będzie formularz elektroniczny.

Wszystkie dane osobowe oraz dane indywidualne zbierane i gromadzone podczas prac spisowych są poufne i podlegają szczególnej ochronie w ramach tajemnicy statystycznej.

Pytania można zadawad na stronie internetowej www.stat.gov.pl, w części „pytania do GUS”. Odpowiedzi na pytania dotyczące spisu udziela również Rzecznik Prasowy Prezesa GUS (spis@stat.gov.pl ; rzecznik@stat.gov.pl).

W wyniku zaciętej rywalizacji pod nadzorem sędziów cyckowych:  Aleksandry i Anety, przy technicznej obsłudze krowiego doktora Krzysztofa, jury przyznało:

 I miejsce Stanisław Budzeń z m. Boczki koło Łowicza,

3 krotny mistrz Polski, 2 krotny wicemistrz i rekordzista z 2007 roku pobijając swój rekord o 300 ml, który wydoił 3300 ml. Zdobywając Tytuł Mistrza Polski 2010 otrzymał puchar, dyplom, 300 zł, gwarantowany wpis do XI Księgi Rabkolandu Polskie Rekordy i Osobliwości,  paczka mleka Hej. W najbliższym czasie otrzyma certyfikat rekordzisty w dojeniu sztucznej krowy.

II miejsce  Grzegorz Sobótek z Lubonia koło Poznania,

wydoił  2950  ml. Uzyskując tytuł I wicemistrza Polski 2010 otrzymał 200 zł,  puchar, dyplom, gwarantowany wpis do  XI Księgi Rabkolandu Polskie Rekordy  i Osobliwości, paczka mleka Hej.

III  miejsce  Kazimierz Kapłon z Rabki-Zdroju,

wydoił 2800 ml. Otrzymał tytuł  II wicemistrza Polski, 100 zł,  puchar, dyplom, gwarantowany wpis do  XI Księgi Rabkolandu Polskie  Rekordy i Osobliwości, paczka mleka Hej.

Zdobywcy od I-X miejsca otrzymali X Księgę Rabkolandu Polskie Rekordy i Osobliwości i dmuchaną krówkę. Wszyscy uczestnicy otrzymali  kolorowy Dyplom Dojarza ujmującego wyniki dojenia.

W dalszym ciągu rekord Polski należy do pana Stanisława Budzenia - 3300 ml zdobyty  w 2007 r. i poprawiony w 2010 roku.

Wyróżnienia zwycięzcom wręczyli:

- Prezes Towarzystwa Kontroli Rekordów Niecodziennych: Pan Eugeniusz Wiecha.

- Kierownik zawodów: Pan Krzysztof Służałek – Naczelny Kontroler Rekordów.

- sędziowie cycka: Aleksandra i Aneta.     

Mistrzostwa prowadził Czesław - Naczelny Kontroler Rekordów Podhala Towarzystwa Kontroli Rekordów Niecodziennych.

Zobacz więcej: Galeria zdjęć Foto Marek Mrówka

Klasyfikacja V Turnieju Amatorów Piłki Nożnej Gminy Kocierzew Południowy (grupa pow. 16 lat)

Zobacz więcej: Galeria zdjęć

„ZATRZYMAJ NATURĘ 2000 NA DŁUŻEJ!”

Celem konkursu jest popularyzacja obszarów Natura 2000 leżących na terenie województwa łódzkiego, promowanie za pomocą fotografii piękna i różnorodności siedlisk przyrodniczych, gatunków roślin i zwierząt stanowiących cele ochrony Natura 2000. Konkurs ma charakter otwarty i jest skierowany zarówno do młodzieży jak i osób dorosłych amotorsko zajmujących się fotografią.

Szczegółowe informacje dotyczące Konkursu umieszczone są na stronie internetowej www.lodz.rdos.gov.pl

Termin nadsyłania prac do 30.10.2010 r.

W godzinach od 9.00 do 11.00 krew oddało 13 osób.  Były to przeważnie osoby młode, które w przeszłości przynajmniej raz uczestniczyły w tego typu akcji. Zespół ambulatoryjny ocenił akcję pozytywnie.

W pierwszej kolejności wystąpiły drużyny z kategorii MDP, które wykonały w na początku sztafetę a póżniej ćwiczenia bojowe. Następnie drużyny z kategorii A i C przebiegły sztafetę pożarniczą 7 x 50 metrów przez różnego rodzaju przeszkody. Kolejnym zadaniem było wykonanie ćwiczenia bojowego.

Nad prawidłowym przebiegiem niedzielnych zawodów czuwała komisja sędziowska powołana przez komendanta Powiatowej Straży Pożarnej w Łowiczu na czele z bryg. Krzysztofem Woźniakiem oraz delegaci z jednostek OSP Gminy Kocierzew Południowy.

Po zaciętych i wyrównanych zmaganiach drużyny klasyfikowały się następująco:

Drużyny zwycięskie otrzymały puchary, a każda z drużyn uczestniczących w zawodach otrzymała nagrody pieniężne oraz statuetki.

Zobacz więcej: Galeria zdjęć

Do bezpłatnego badania przystąpiło 61 kobiet, w tym 58 które były w wieku od 50 do 69 lat oraz przez dwa ostatnie lata nie miały wykonywanego refundowanego badania. Z badania skorzystały również 3 panie, ktore nie mieściły się w wyznaczonych granicach wiekowych, jednak mammobus na terenie gminy ułatwił im przeprowadzenie badania.

Zwycięzkim drużynom zostały wręczone puchary, a ponadto każda z drużyn biorąca udział w turnieju, otrzymała dyplom oraz nagrodę pieniężną.

Klasyfikacja V Turnieju Amatorów Piłki Nożnej Gminy Kocierzew Południowy

Zobacz więcej: Galeria zdjęć

Powiatowy Urzad Pracy w Łowiczu informuje, że w okresie od 01.01.2010 r. do 31.12.2010 r. realizuje projekt

„Nowe perspektywy”

współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Działania 6.1, Poddziałania 6.1.3

Program Operacyjny Kapitał Ludzki.

Celem projketu jest wsparcie procesu zatrudnienia 268 bezrobotnych kobiet i mężczyzn, zarejestrowanych w Powiatowym Urzędzie Pracy w Łowiczu oraz podniesienia poziomu aktywności zawodowej i zdolności do zatrudnienia tych osób.

Projekt jest adresowany do bezrobotnych kobiet i mężczyzn zarejestrowanych w Powiatowym Urzędzie Pracy w Łowiczu, w tym wszczególności osób znajdujących się w szczególnej sytuacji na rynku pracy wymienionych w art. 49 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.) tj.:

• bezrobotnych do 25 roku życia oraz absolwentów szkoły wyższej do 27 roku,
• bezrobotnych długotrale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2 lub kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• bezrobotnych powyzej 50 roku życia,
• bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświdczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolnosci nie podjęli zatrudnienia,
• bezrobotnych niepełnosprawnych.

Grupę docelową w projekcie w 60% stanowią osoby długotrwale bezrobotne, osoby poniżej 25 roku życia, osoby niepełnosprawne, osoby powyżej 45 roku życia.

Udział w projekcie umożliwi:

• 127 bezrobotnym kobietom i mężczyznom nabycie praktycznych umiejętności niezbędnych do realizacji zadań w miejscu pracy poprze udział w stażu zawodowym,
• rozwój regionu poprzez pobudzenie rozowju przedsiębiorczości - udzielenie jednorazowych dotacji na podjęcie działalnosci gospodarczej dla 70 bezrobotnych kobiet i mężczyzn,
• uzupełnienie lub udoskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych potrzebnych do wykonania pracy przez 141 bezrobotnych kobiet i mężczyzn.

Okres realizacji projektu 01.01.2010 r. do 31.12.2010 r.

Wykaz szkoleń planownaych do realizacji w ramach projektu

Osoby zainteresowane udziałem w projekcie proszone są o kontakt

z Powiatowy Urzędem Pracy w Łowiczu, ul. Stanisławskiego 28.

Wybrano Chłopa Roku 2010

Stanisław Budzeń, rolnik zamieszkały w Boczkach, pochodzący z naszej gminy, został „Chłopem Roku 2010″.

• Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi – Marek Sawicki
• Marszałek Województwa Małopolskiego – Marek Nawara
• Wojewoda Małopolski – Stanisław Kracik

Do organizatorów widowiska plenerowego należeli:

• Urząd Gminy Racławice
• Starostwo Powiatowe w Miechowie
• Krajowa Rada Izb Rolniczych
• Krajowy Związek Rolników Kółek i Organizacji Rolniczych
• Poseł Parlamentu Europejskiego Pan Czesław Siekierski
• Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Małopolski
• Małopolska Izba Rolnicza
• Krakowski Związek Rolników Kółek i Organizacji Rolniczych

 Impreza miała na celu upowszechnienie kultury wiejskiej, integrację środowisk wiejskich oraz pokazanie tradycji, zwyczajów, obyczajów polskiej wsi a także promocję zdrowej żywności.
   
Wybór Chłopa Roku był głównym elementem imprezy mającym na celu wyłonienie najlepszego Gospodarza Roku 2010. Warunkami wzięcia udziału w konkursie było posiadanie przez kandydata gospodarstwa rolnego oraz wystąpienie w stroju regionalnym a także zgłoszenie kandydatury do 1 marca 2010r. Zgłoszeń dokonywały
Wojewódzkie Izby Rolnicze, według następujących kryteriów: 

• Z danego województwa zgłaszony mógł być jeden kandydat,
• Nie mogli brać udziału w konkursie kandydaci z lat ubiegłych,
• Kandydaci musieli być czynnymi zawodowo rolnikami.

Wnagrodę otrzymał statuetkę ministra rolnictwa, upominki rzeczowe oraz wyjazd do Brukseli. Stanisław Budzeń ma 45 lat i gospodaruje na 19 hektarach. Członek Izby Rolniczej województwa łódzkiego, jest czterokrotnym mistrzem Polski w dojeniu sztucznej krowy. Drugie miejsce zajął reprezentant województwa małopolskiego Paweł Oczkowicz z Boczkowic w gminie Książ Wielki, trzecie – Marcin Lemańczyk z województwa pomorskiego.

Zobacz więcej: Galeria zdjęć Chłop Roku 2010

Kocierzew Południowy 83

99-414 Kocierzew

Tel./Fax 046 838 48 25

  sekretariat@kocierzewpoludniowy.bipst.pl

Numery telefonów komórek organizacyjnych

„Człowiek najlepsza inewstycji”

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Gmina Kocierzew Południowy i Zespół Szkół Publicznych w Kocierzewie Południowym realizują projekt:

„Szkatułka wiedzy i umiejętności”,

mający na celu wyrównanie szans rozwojowych i edukacyjnych uczniów z Zespołu Szkół Publicznych w Kocierzewie Południowym

W ramach projektu oferowane są następujące formy wsparcia:

• Zajęcia rewalidacyjne
• Zajęcia z gimnastyki korekcyjnej
• Zajęcia dydaktyczno – wyrównawcze
• Zajęcia z ICT
• Zajęcia językowe
• Zajęcia matematyczno – przyrodnicze
• Szkolny Ośrodek Kariery

W ramach projektu zapewniony będzie dowóz uczestników na zajęcia.

Biuro projektu:

Urząd Gminy w Kocierzewie Południowym

Kocierzew Południowy 83, 99-414 Kocierzew

Więcej informacji:

tel. (46) 838 48 26, tel. (46) 839 40 56

www.zspkocierzew.pl

Priorytet IX Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach

Działanie 9.1 Wyrównywanie szans edukacyjnych i zapewnienie wysokiej jakości usług edukacyjnych świadczonych w systemie oświaty

Poddziałanie  9.1.2 Wyrównywanie szans edukacyjnych uczniów z grup o utrudnionym dostępie do edukacji oraz zmniejszanie różnic w jakości usług edukacyjnych 

“Człowiek najlepsza inewstycji”

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Gmina Kocierzew Południowy i Szkoła Podstawowa w Gągolinie Południowym realizują projekt:

„Link do sukcesu”,

 mający na celu wyrównanie szans edukacyjnych uczniów ze Szkoły Podstawowej w Gągolinie Południowym w trakcie procesu kształcenia poprzez realizację wysokiej jakości usług edukacyjnych.

W ramach projektu oferowane są następujące formy wsparcia:

- Zajęcia wyrównawcze z edukacji polonistycznej

- Zajęcia polonistyczne

- Zajęcia przyrodniczo-ekologiczne

- Zajęcia matematyczne

- Zajęcia informatyczne

- Zajęcia z języka angielskiego

- Zajęcia plastyczne

- Zajęcia teatralne

Biuro projektu:

Urząd Gminy w Kocierzewie Południowym

Kocierzew Południowy 83, 99-414 Kocierzew

Więcej informacji:

tel.(46) 838 45 24, tel.(46) 839 40 56

www.spgagolin.c0.pl

Priorytet IX Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach

Działania 9.1 Wyrównywanie szans edukacyjnych i zapewnienie wysokiej jakości usług edukacyjnych świadczonych w systemie oświaty

Podziałanie  9.1.2 Wyrównywanie szans edukacyjnych uczniów z grup o utrudnionym dostępie do edukacji oraz zmniejszanie różnic w jakości usług edukacyjnych

wybór oferty

„Człowiek najlepsza inwestycja”

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Gmina Kocierzew Południowy realizuje projekt:

„Aktywna kobieta” – działania na rzecz integracji kobiet z Gminy Kocierzew Południowy

mający na celu zwiększenie aktywności społecznej kobiet z terenu gminy oraz wzrost samooceny i wiary we własne siły, wzrost integracji społecznej kobiet.

W ramach projektu oferowane są nastepujace formy wsparcia:

• Zajęcia i spotkania integracyjne z dziedzin takich jak: zdrowie i uroda, zajęcia kulinarne, przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu – bezrobocie, zajęcia z obsługi komputera.
•  Wyjazdy promocyjno – integracyjne, między innymi do teatru.
•  Imprezy integracyjne: Spotkanie Noworoczne oraz Dzień Matki. 

    www.efs.gov.pl               www.pokl.wup.lodz.pl

Biuro projektu:

Urząd Gminy w Kocierzewie Południowym

Kocierzew Południowy 83, 99-414 Kocierzew

tel. (46) 839 40 56

Priorytet VII. Promocja integracji społecznej

Działanie 7.3. Inicjatywy lokalne na rzecz aktywnej integracji

Galeria zdjęć

ogłoszenie.doc

siwz.doc

Inspektor do Spraw Budownictwa i Gospodarki Komunalnej

parter, pokój nr 4

Tel.(046) 839 40 45

Inspektor do Spraw Rolnictwa i Gospodarki Gruntami

parter, pokój nr 4

Tel.(046) 839 40 45

  - Wniosek

- Akt własności gruntu

 - Numer działki     Opłata: nie podlega opłacie skarbowej     Czas oczekiwania: Ok. 30 dni    

Podstawa prawna:

ustawa z dnia 16.10.1991 r. o ochronie przyrody (t.j. z 2001 r. nr 99, poz. 1079 z późn. zm.);- ustawa z dnia 9.09.2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. nr 86 poz. 960 z 2000 r. z późn. zm.).

]]> http://www.kocierzewpoludniowy.pl/wydanie-zezwolenia-na-wycinke-drzew-i-krzewow/feed/ 0 http://www.kocierzewpoludniowy.pl/inspektor-do-spraw-wymiaru-podatkow/ http://www.kocierzewpoludniowy.pl/inspektor-do-spraw-wymiaru-podatkow/#comments Tue, 09 Feb 2010 13:54:59 +0000 admin http://www.kocierzewpoludniowy.pl/?p=396 Jednostka obsługująca:

Inspektor do Spraw Wymiaru Podatków

I piętro, pokój nr 7

Tel.(046) 839 40 51

- ustawa z dnia 9.09.2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. nr 86 poz. 960 z 2000 r. z późn. zm.). ]]> http://www.kocierzewpoludniowy.pl/wydanie-zaswiadczenia-o-aktualnosci-wpisu-w-ewidencji-dzialalonosci-gospodarczej/feed/ 0 http://www.kocierzewpoludniowy.pl/decyzja-o-wykresleniu-z-ewidencji-dzialalnosci-gospodarczej/ http://www.kocierzewpoludniowy.pl/decyzja-o-wykresleniu-z-ewidencji-dzialalnosci-gospodarczej/#comments Tue, 09 Feb 2010 13:53:24 +0000 admin http://www.kocierzewpoludniowy.pl/?p=388

Inspektor do Spraw Rolnictwa i Gospodarki Gruntami

parter, pokój nr 4

Tel.(046) 839 40 45

 - kopia zawiadomienia o oddaniu obiektu budowlanego do użytku;

- kopia mapy powykonawczej inwentaryzacji obiektu budowlanego.     Opłaty:                                                zwolnione z opłaty skarbowej     Podstawa prawna: Art. 47a i 47b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity ? Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.).

§ 10 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 października 2004 r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2432) ]]> http://www.kocierzewpoludniowy.pl/nadanie-numeru-porzadkowego-nieruchomosci/feed/ 0 http://www.kocierzewpoludniowy.pl/rozgraniczenia-nieruchomosci/ http://www.kocierzewpoludniowy.pl/rozgraniczenia-nieruchomosci/#comments Tue, 09 Feb 2010 13:50:53 +0000 admin http://www.kocierzewpoludniowy.pl/?p=379 Rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic poprzez: określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami graficznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów.

• wniosek;
• dowód osobisty

• ustawa z dnia 10.04.1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz. U. nr 87, poz. 960 z 2001 r. z późn. zm.);
• rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 grudnia 2002 roku w sprawie zgłaszania i przyjmowania danych do zameldowania i wymeldowania oraz prowadzenia ewidencji ludności i ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych (Dz. U. nr 236, poz. 1999 z 2002 roku);
• ustawa z dnia 16 listopada 2006 r o opłacie skarbowej(Dz. U. Nr 255, poz. 1635)

• odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości,
• opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych,

 wymagane jest uzyskanie zezwolenia.

Wójt określa i podaje do publicznej wiadomości wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, uwzględniając:

1)  opis wyposażenia technicznego niezbędnego do realizacji zadań;

2) w przypadku zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właściciel nieruchomości - również miejsca odzysku lub unieszkodliwiania odpadów komunalnych wynikające z wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, do których odpady mają być przekazywane.

Wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby przedsiębiorcy ubiegającego się o zezwolenie, oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);

2) określenie przedmiotu i obszaru działalności;

3) określenie środków technicznych, jakimi dysponuje ubiegający się o zezwolenie na prowadzenie działalności objętej wnioskiem;

4) informacje o technologiach stosowanych lub przewidzianych do stosowania przy świadczeniu usług w zakresie działalności objętej wnioskiem;

5) proponowane zabiegi z zakresu ochrony środowiska i ochrony sanitarnej planowane po zakończeniu działalności;

6) określenie terminu podjęcia działalności objętej wnioskiem oraz zamierzonego czasu jej prowadzenia.

Do wniosku przedsiębiorca jest obowiązany dołączyć:

1) zaświadczenie o braku zaległości podatkowych i zaległości w płaceniu składek na ubezpieczenie zdrowotne lub społeczne.

Przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości powinien we wniosku dodatkowo określić:

1) rodzaje odpadów komunalnych odbieranych od właścicieli nieruchomości,

2) sposób realizacji obowiązku ograniczenia masy odpadów ulegających biodegradacji składowanych na składowisku odpadów, oraz udokumentować gotowość ich przyjęcia przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, spełniającego wymagania odnośnie miejsc odzysku i unieszkodliwiania

Przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, obejmujące niesegregowane odpady komunalne, jest obowiązany również do odbierania wszystkich selektywnie zbieranych rodzajów odpadów komunalnych, w tym powstających w gospodarstwach domowych odpadów wielkogabarytowych, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego i odpadów z remontów.

• planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko dla których obowiązek sporządzenia raportu jest obligatoryjny. 1
• planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu może zostać stwierdzony. 2

Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, Inwestor obowiązany jest uzyskać, przed wystąpieniem o:

• decyzję o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych,
• decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę obiektów jądrowych,
• koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, na wydobywanie kopalin ze złóż, na bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz składowanie odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych,
• pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzeń wodnych,
• decyzję ustalającą warunki prowadzenia robót polegających na regulacji wód oraz budowie wałów przeciwpowodziowych, a także robót melioracyjnych, odwodnień budowlanych oraz innych robót ziemnych zmieniających stosunki wodne na terenach o szczególnych wartościach przyrodniczych, zwłaszcza na terenach, na których znajdują się skupienia roślinności o szczególnej wartości z punktu widzenia przyrodniczego, terenach o walorach krajobrazowych i ekologicznych, terenach masowych lęgów ptactwa, występowania skupień gatunków chronionych oraz tarlisk, zimowisk, przepławek i miejsc masowej migracji ryb i innych organizmów wodnych – na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,
• decyzję o zmianie lasu na użytek rolny,
• decyzję o ustaleniu lokalizacji autostrady,
• decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej,
• jak również przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części

Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się także przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia lub wymiany gruntów, jednakże przedmiotowe postępowanie wszczyna się z urzędu.

Inspektor do Spraw Budownictwa i Gospodarki Komunalnej

parter, pokój nr 4

Tel.(046) 839 40 45

 Inspektor do Spraw Ksiegowości podatkowej

I piętro, pokój nr 7

Tel.(046) 839 40 51 Niezbędne dokumenty: - wniosek

 - dokument tożsamości do wglądu Opłaty: wydanie zaświadczenia – 17,00 zł  Czas oczekiwania: W dniu złożenia wniosku Podstawa prawna: 

  - Ustawa z dnia 16 listopada 2006r o opłacie skarbowej / Dz.U.Nr 225 poz. 1635 /- Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2006r w sprawie dokumentowania zapłaty oplaty skarbowej oraz trybu jej zwrotu / Dz.U. Nr 246, poz. 1804 ]]> http://www.kocierzewpoludniowy.pl/wydanie-zaswiadczenia-o-stanie-majatkowym/feed/ 0 http://www.kocierzewpoludniowy.pl/wydanie-zaswiadczenia-o-wielkosci-uzytkow-rolnych/ http://www.kocierzewpoludniowy.pl/wydanie-zaswiadczenia-o-wielkosci-uzytkow-rolnych/#comments Tue, 09 Feb 2010 13:33:26 +0000 admin http://www.kocierzewpoludniowy.pl/?p=346 Jednostka obsługująca: Inspektor do Spraw Wymiaru Podatków

 Inspektor do Spraw Księgowości podatkowej

I piętro, pokój nr 7

Tel.(046) 839 40 51 Niezbędne dokumenty: - Wniosek o użytki rolne oraz dokument tożsamości do wglądu Opłaty:                                   zwolnione z opłat  Czas oczekiwania: W dniu złożenia wniosku Podstawa prawna:    

  Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr  225, poz. 1635 z późń. zm.), rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 września 2007 r. w sprawie zapłaty opłaty skarbowej (Dz. U. Nr 187, poz.1330)  ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). ]]> http://www.kocierzewpoludniowy.pl/wydanie-zaswiadczenia-o-wielkosci-uzytkow-rolnych/feed/ 0 http://www.kocierzewpoludniowy.pl/wydanie-zaswiadczenia-o-utracie-dowodu-osobistego/ http://www.kocierzewpoludniowy.pl/wydanie-zaswiadczenia-o-utracie-dowodu-osobistego/#comments Tue, 09 Feb 2010 12:25:27 +0000 admin http://www.kocierzewpoludniowy.pl/?p=341 Jednostka obsługująca: Urząd Stanu Cywilnego
I piętro, pokój nr 14
tel. (046) 839 40 54

1. Osoba, która utraciła dowód osobisty, jest obowiązana niezwłocznie zawiadomić o tym najbliższy organ gminy. Organ ten wydaje zaświadczenie o utracie dowodu osobistego, ważne do czasu wydania nowego dokumentu.
2. W razie znalezienia własnego dowodu osobistego, zgłoszonego jako utracony, należy niezwłocznie zawiadomić o tym organ gminy, któremu złożono wniosek o wydanie nowego dowodu osobistego, jeżeli w miejsce zgłoszonego jako utracony nie został jeszcze wydany nowy dokument.
3. W razie znalezienia własnego dowodu osobistego, w miejsce którego wydano już nowy dowód osobisty, lub cudzego dowodu osobistego, należy niezwłocznie złożyć znaleziony dokument najbliższemu organowi gminy.

Każdy rolnik, który chce odzyskać część pieniędzy wydanych na olej napędowy używany do produkcji rolnej powinien zbierać faktury VAT

• w terminie od 2 marca 2009 r. do 31 marca 2009 r. należy złożyć odpowiedni wniosek do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, w zależności od miejsca położenia gruntów rolnych wraz z fakturami VAT (lub ich kopiami) stanowiącymi dowód zakupu oleju napędowego w okresie od 1 września 2008 r. do 28 lutego 2009 r.,
• w terminie od 1 września 2009 r. do 30 września 2009 r. należy złożyć odpowiedni wniosek do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, w zależności od miejsca położenia gruntów rolnych wraz z fakturami VAT (lub ich kopiami) stanowiącymi dowód zakupu oleju napędowego w okresie od 1 marca 2009 r. do 31 sierpnia 2009 r. w ramach limitu zwrotu podatku określonego na 2009 r.

Limit zwrotu podatku akcyzowego w 2009 r. wynosi
73,10 zł * ilość ha użytków rolnych

Pieniądze wypłacane będą w terminach:

4 maja – 1 czerwca 2009 r. w przypadku złożenia wniosku w pierwszym terminie
2 – 30 listopada 2009 r. w przypadku złożenia wniosku w drugim terminie

gotówką w kasie urzędu gminy lub miasta, albo przelewem na rachunek bankowy podany we wniosku.

Wniosek

Procedurapo

 Wykonuje haft kolorowy i richelieu na strojach uszytych według wzorów regionalnych (koszule, kaftany, chusty, kamizelki). Swoim haftem zdobi obrusy, serwetki, poduszki, bieżniki.
Hafciarka zajmuje się też szyciem koszul, szali, chustek i serwet.

Współpracuje z wieloma zespołami ludowymi.

Kontakt:
Pietrzak Marianna
Kocierzew Południowy 62
99-414 Kocierzew
Tel. 0-46 838-47-07

Wykonuje wszystkie rodzaje wycinanek tj. pocztówki, gwiozdy ażurowe, kwiatowe
i z kogutami, kodry kwiatowe i rodzajowe oraz tasiemki.

Zajmuje się też wyklejaniem jajek (pisanki) i dzbanuszków.

Wycinankarka prowadzi lekcje i pokazy wykonywania wycinanek i pisanek oklejanych papierem kolorowym.

Bierze udział w konkursach i kiermaszach sztuki ludowej.

Kontakt:

Borkowska  Stefania
Boczki 123
99-414 Kocierzew

Tel. 0-46 838-46-07

Zajmuje się odnawianiem starych pająków, wykonanych w znacznej części z bibuły i słomy.

Wykonuje też nowe pająki na podstawie własnych pomysłów. Jest współwłaścicielką Muzeum Ludowego Rodziny Brzozowskich w Sromowie.

Kontakt:
Brzozowska  Renata
Sromów 11
99-414  Kocierzew
Tel. 0-46 838- 44-72

Burzyńska  Anna

Wykonuje bibułowe pająki własnego projektu oraz szeroką gamę ozdób z bibuły, m.in. kwiaty i ozdoby choinkowe.

Ozdabia też haftem koralikowym igielniki i serduszka. Bierze udział w różnego rodzaju konkursach zdobywając nagrody.

Kontakt:
Burzyńska Anna
Różyce 11
99-414  Kocierzew
Tel. 0-46 838-47-82

Zajmuje się rzeźbą w drewnie. Zbiera i konserwuje stare pojazdy konne, narzędzia i urządzenia rolnicze.

Jest kontynuatorem dzieła ojca Juliana, twórcy Muzeum Ludowego Rodziny Brzozowskich.

Kontakt:
Brzozowski  Wojciech
Sromów 11
99-414 Kocierzew 
Tel. 0-46  838-44-72

Założyciel Zespołu Ludowego „Boczki Chełmońskie”. Można go było usłyszeć w chórze katedralnym, w chórze papieskim, obejrzeć w ekranizacji „Popiołów”, „Chłopów”, oraz w filmach „Bilet powrotny”, „Oberek”, „Tańce polskie?” W swoim dorobku ma wiele dyplomów, listów gratulacyjnych i podziękowań.

Kontakt:
Madanowski  Stanisław
Boczki 49
99-414  Kocierzew
Tel. 0-46  838-46-16

Regionalny Zespół Pieśni i Tańca „Boczki Chełmońskie” powstał w 1974 r. przy Ochotniczej Straży Pożarnej w Boczkach k/Łowicza. Wyłonił się z grupy młodzieży przygotowującej gminne dożynki. Przez kilka lat działał pod patronatem różnych instytucji lokalnych i wojewódzkich.

Obecnie Zespół  Boczki Chełmońskie tworzy 85 osobowa grupa tańczącej i śpiewającej młodzieży z terenu Powiatu Łowickiego. Swoje umiejętności ćwiczą pod okiem instruktora Stanisława Wróbla. Instruktorem muzycznym jest Daniel Boczek. Zespołowi przygrywa  kapela w składzie:

-  Daniel Boczek – klarnet

-  Marek Siejka – akordeon,

Zespół występuje w oryginalnych strojach łowickich i podregionu łowickiego: kocierzewskich. Stroje wykonywane są wyłącznie przez twórczynie ludowe z terenu gminy, które dbają o ich niepowtarzalność.

Regionalny Zespół Pieśni i Tańca „Boczki Chełmońskie” posiada w swoim repertuarze zarówno programy artystyczne jak i obrzędy ludowe:

-  „Suita łowicka” – program artystyczny,
-  „Bez caluśkom wieś” – program artystyczny,
-  „Wesele łowickie” - obrzęd weselny,
-  „Dyngusiarze” – obrzęd ludowy,
-  „Dożynki” – obrzęd ludowy,
-  „Wianki” – obrzęd ludowy.

Prezentowany repertuar urzeka dynamiką i zmiennością obrazów plastycznych tańców i przyśpiewek ludowych. Młodość, temperament i wdzięk tańczących  wywiera duże niezapomniane wrażenie.

Zespół bierze aktywny udział w życiu kulturalnym zarówno regionu łowickiego jak również w skali ogólnokrajowej. Ważną rolę w działalności artystycznej zajmują występy zagraniczne. Zespół reprezentował min. nasz region we Francji na zaproszenie tamtejszej polonii w 2006 roku, był także przedstawicielem Województwa Łódzkiego na międzynarodowych Targach Przemysłu Spożywczego oraz Ogrodnictwa „Zielony Tydzień” w Niemczech. Poza tym zespół występował w Bułgarii, Austrii i Białorusi.

Do najważniejszych osiągnięć Zespołu „Boczki Chełmońskie” należą min.:

1993 r.

- udział w programie z cyklu „Pieśń Ojczystej Ziemi” pt. „U źródeł Wisły i na Mazowszu” w Filharmonii Narodowej w Warszawie,  

2004 r.

- I miejsce na Festiwalu Kolęd i Pastorałek „Nasze Wieczne Kolędowanie” w Niepokalanowie

- II miejsce w Ogólnopolskim Przeglądzie Obrzędów Weselnych – Kadzidło 2004  r.

- I i II miejsce w III Rawskim Mityngu wokalnym w Rawie Mazowieckiej

- I miejsce dla Kapeli w III przeglądzie Artystycznym w Żychlinie

2005 r.

- I miejsce w II Powiatowym Przeglądzie Kolęd Domaniewice 2005

- II nagroda i wyróżnienie w Festiwalu Folklorystycznym „Tradycje 2005„

- I miejsce dla Kapeli IV Miedzy Powiatowym Przeglądzie Dorobku Artystycznego Wsi w Żychlinie

- Koncert na Dożynkach Prezydenckich „Spała 2005„ – Spała

Dużym wyróżnieniem było wybranie w 1994 roku  zespołu „Boczki Chełmońskie” do przedstawienia rekonstrukcji „Wesela” z początku XX w. ze wsi Boczki - na Międzynarodowym Sympozjum Etnochoreologicznego odbywającego się w Skierniewicach. Obecnie „Wesele łowickie„ zespół prezentuje 6 - 7 razy w roku turystom polskim i zagranicznym w Skansenie w Maurzycach oraz w programach edukacyjnych dla dzieci i młodzieży.

KONTAKT Z ZESPOŁEM

0-46/ 838-48-78 Gminna Biblioteka Publiczna w Kocierzewie Południowym,
99-414 Kocierzew Południowy
Kierownik Zespołu Stanisław Wróbel

Historia zespołu

Dziecięcy Zespół Ludowy powstał w 1988 r. przy Gminnym Ośrodku Kultury w Kocierzewie Południowym.
Jest on kontynuatorem Regionalnego Zespołu Pieśni i Tańca „Boczki Chełmońskie” i zarazem godnym jego następcą.

Wspołczesny wizerunek zespołu 

Kierownikiem zespołu oraz instruktorem tańca jest Stanisław Wróbel.
Instruktorem muzycznym jest Daniel Boczek.
Zespół składa się z dzieci w wieku od 6 do 13 lat.
Barwne stroje ludowe, ekspresja śpiewu i tańca to główne atuty Dziecięcego Zespołu Ludowego.

Repertuar zespołu

W swoim repertuarze posiada – „Łowicką Suitę Dziecięcą” - pieśni, tańce i zabawy ludowe z okolic Łowicza.

Osiągnięcia zespołu

W okresie 15-letniej działalności zespół wielokrotnie występował w kraju i za granicą, a na szczególną uwagę zasługują występy:

- 1991r. - Ogólnopolskie Święto Ludowe w Walewicach,

- 1991r. - Udział w programie z cyklu „Pieśń Ojczystej Ziemi” pt.  „U źródeł Wisły i na Mazowszu” w Filharmonii Narodowej w  Warszawie,

- 1995r. – Wyjazd Zespołu na Festiwal Folklorystyczny do Mińska Białoruskiego,

- 1996r. - Udział w Festiwalu Dziecięcych Zespołów Folklorystycznych w Debreczynie na Węgrzech,

- 2000r. - „Dziecięca Scena Folkloru” - Wieluń 2000.

Skład kapeli ludowej

• Daniel Boczek - klarnet,
• Marek Siejka - akordeon,
• Marzena Rogowiecka - skrzypce,
• Michał Czapnik - bębenek ludowy.

Kontakt z zespołem

0-46/ 838-48-78 - Gminna Biblioteka Publiczna w Kocierzewie Płd

99-414 Kocierzew Południowy
Kierownik Zespołu Stanisław Wróbel

Pierwsze lata naszej działalności odnoszą się do prac organizacyjnych, które zaowocowały późniejszymi osiągnięciami na polu działalności społecznej. Obecnie możemy pochwalić się naszymi sukcesami, na które składa się praca wszystkich 14 Kół Gospodyń Wiejskich z terenu naszej gminy.

Na naszą działalność składa się organizacja licznych imprez związanych z obchodami Dnia Matki, Dnia Kobiet, wyjazdami do kina i teatru. Reprezentowaliśmy naszą Gminę Kocierzew Płd. oraz powiat łowicki na Wojewódzkim święcie Plonów – Łęczyca 2000. Braliśmy udział w obchodach Roku Reymontowskiego w Skansenie w Maurzycach. Czynnie uczestniczyliśmy w kursach i szkoleniach organizowanych przez Międzynarodową Fundację Kobiet w Łodzi, która ma w programie między innymi aktywizację Kół Gospodyń Wiejskich.

Współpracujemy z Ośrodkiem Doradztwa Rolniczego w Bratoszewicach – oddział w Łowiczu, Gminnym Ośrodkiem Kultury w Kocierzewie Płd., Gminną Biblioteką Publiczną w Kocierzewie Płd., jednostkami Straży Pożarnej z naszego terenu oraz ze Starostwem Powiatowym w Łowiczu.

Kocierzewskie kobiety znane są z umiejętności kulinarnych. Możemy poszczycić się nagrodą otrzymaną od Macieja Kuronia za potrawę staropolską. Bierzemy czynny udział w festynach organizowanych przez Gminę Kocierzew Płd. i Starostwo Powiatowe w Łowiczu.

W 2002 roku wystąpiliśmy na Festiwalu Stołów Wigilijnych, który odbył się w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Za nasz stół wigilijny otrzymaliśmy Puchar od ówczesnego Marszałka Sejmu RP – Janusza Wojciechowskiego. Od tego czasu uczestniczyliśmy co roku w pokazach „Stołów Wigilijnych” i „Babach Wielkanocnych”. W 2003 roku brałyśmy udział w Europejskich Dniach Dziedzictwa Kulturowego w Muzeum w Łowiczu. Jako jedyni otrzymaliśmy nagrodę – trofeum kucharza. 5 kwietnia 2003 roku członkinie GRKGW w Kocierzewie Płd. wspólnie z kapelą ludową działającą przy GOK Kocierzew zaprezentowała się w PIERWSZYM PROGRAMIE  TVP „Kawa czy herbata”.

Nie zapominamy również o swoim najbliższym otoczeniu. W poszczególnych wsiach organizujemy kursy, szkolenia i pokazy. Aktywnie uczestniczymy w Gminnych Dożynkach. W ramach wymiany doświadczeń wyjeżdżaliśmy na spotkania i imprezy jubileuszowe do zaprzyjaźnionych Kół Gospodyń Wiejskich z poza terenu naszej Gminy.

Nasza działalność nie byłaby możliwa, gdyby nie pomoc ze strony kierownictwa i pracowników Gminnego Ośrodka Kultury w Kocierzewie Płd., który jest współtwórcą wielu naszych osiągnięć, bo czym by był stół staropolski bez kapeli łowickiej i przyśpiewek ludowych. Nie możemy również pominąć gospodarza naszego terenu Wójta Gminy Kocierzew Płd. – Pana Grzegorza Stefańskiego, który przychylnie odnosi się do naszej działalności. Dzięki współpracy z Rejonowym i Krajowym Związkiem Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych w 2003 roku zostały przeprowadzone badania profilaktyczne dla ludności Gminy Kocierzew Południowy.

Wszystkimi pracami kieruje Zarząd Gminnej Rady Kół Gospodyń Wiejskich:

• pod przewodnictwem Zofii Stańczyk z Różyc,
• zastępcy – Aliny Kaczor z Kocierzewa Południowego,
• skarbnika – Danuty Blus z Wejsc.

Współpraca Krajowego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych z naszą Gminną Radą Kół Gospodyń Wiejskich w Kocierzewie Płd. zaowocowała wieloma wspólnie odniesionymi sukcesami, dzięki którym mogliśmy wypromować naszą gminę a także powiat łowicki.

1. Henryk Gruziel - przewodniczący komisji
2. Adela Dąbrowska - zastępca przewodniczącego
3. Mirosław Nowak - członek
4. Waldemar Woliński - członek
5. Tadeusz Kowalik - członek

KOMISJA GOSPODARKI I FINANSÓW

1. Wojciech Wojciechowski - przewodniczący komisji
2. Robert Basiński - zastępca przewodniczącego
3. Dariusz Pietrzak - członek
4. Tadeusz Trakul - członek
5. Maria Woźniak - członek

KOMISJA OŚWIATY, KULTURY I SPRAW SPOŁECZNYCH

1. Liliana Marzec - przewodnicząca komisji
2. Renata Brzozowska - zastępca przewodniczącej
3. Stanisław Haczykowski - członek
4. Andrzej Siekiera – członek

Władze Gminy

Wójt Gminy: Grzegorz Stefański

Sekretarz Gminy: Zbigniew Żaczek

Skarbnik Gminy: Marianna Jasińska

• Godziny pracy Urzędu Gminy:

Od poniedziałku do piątku 8:00 – 16:00

W okresie letnim lipiec sierpień 7:00 -15:00

Wójt przyjmuje interesantów codziennie w godzinach pracy Urzędu

Komórki organizacyjne

 
Wymieniona w Uchwale podstawa prawna umożliwia tworzenie współczesnych znaków samorządowych: herbów, flag, chorągwi, pieczęci oraz atrybutów władzy. Podstawowymi ustawami regulującymi tworzenie własnych znaków są: Ustawa o odznakach i mundurach z 21 grudnia 1978 r.(1), wraz z późniejszymi zmianami wprowadzonymi na mocy Ustawy z 29 grudnia 1998 r. (2) o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem reformy ustrojowej państwa oraz Ustawa o samorządzie gminnym z 8 marca 1990 r.(3). Wymienić również należy Rozporządzenie Rady Ministrów z 27 lipca 1999 r. (4) w sprawie Komisji Heraldycznej i Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 20 stycznia 2000 r. (5) w sprawie powołania Komisji Heraldycznej.

Powyższa podstawa prawna daje jednostkom samorządu terytorialnego możliwość ustanawiania w drodze uchwały organu stanowiącego danej jednostki własnych herbów, flag, emblematów, insygniów i innych symboli. Zauważmy, że Ustawa z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, w rozdziale 3, art. 18, punkt 13 oddaje w wyłączne kompetencje rady gminy (podejmowanie uchwał w sprawie herbu gminy). Ustawa z 29 grudnia 1978 r. o zmianie niektórych ustaw w art. 1, ust. 2 podaje, że „Pieczęcią urzędową gminy (…) może być również pieczęć, o której mowa w ust. 1, zawierająca pośrodku, zamiast wizerunku orła, odpowiednio herb gminy…”. Wymieniając podstawę prawną pozytywnie należy postrzegać powołanie Komisji Heraldycznej, której głównym zadaniem jest opiniowanie i przygotowywanie wzorcowych aktów prawnych w sprawach dotyczących szeroko pojętych insygniów i symboli samorządowych.

W celu uporządkowania zasad tworzenia herbów samorządowych Polskie Towarzystwo Heraldyczne podczas zorganizowanego w 1999 roku I Krakowskiego Kolokwium Heraldycznego wypracowało kilkadziesiąt wniosków i zaleceń, które należy uwzględnić przy tworzeniu nowych symboli samorządowych III Rzeczypospolitej (6). Ponadto zagadnienie poprawności heraldycznej symboliki samorządowej jest propagowane w licznych pracach i artykułach naukowych i popularnonaukowych (7).

Opierając się na wyżej wspomnianej podstawie prawnej oraz zgodnie z zaleceniami P.T.Her. uchwała wprowadza Herb Gminy Kocierzew Południowy wykonany w czterech wersjach graficznych, wzory Pieczęci Urzędowych Gminy Kocierzew Południowy z umieszczonym pośrodku herbem gminy i napisami na otoku odpowiadającymi nazwom jednostek organizacyjnych uprawnionych do ich używania, Flagę Gminy Kocierzew Południowy w trzech wersjach graficznych oraz Tablicę Samorządową Gminy Kocierzew Południowy.

Przedstawiony w załączniku nr 1 do uchwały wzór Herbu Gminy Kocierzew Południowy z użyciem srebra i złota umieszczony został na tarczy gotyckiej tzw. hiszpańskiej, w polu błękitnym pomiędzy dwiema liliami srebrnymi (białymi) postać św. Wawrzyńca w szacie srebrnej (białej), dalmatyce złotej (żółtej), z aureolą złotą (żółtą) i kratą złotą (żółtą) z lewej.

Projektodawcy herbu podjęli się ustanowienia znaku zgodnego z przesłankami historycznymi i sztuką heraldyczną. Wizerunek herbowy musi być tworzony w oparciu o zasady heraldyczne mające w Polsce kilkusetletnia tradycję. Tworząc Herb Gminy Kocierzew przeprowadzone zostały szerokie badania historyczno-heraldyczne dotyczące ziem wchodzących w terytorium gminy. Gmina Kocierzew jest obszarem administracyjnym, który nie posiada własnej tradycji heraldycznej. Żadna z miejscowości wchodzących w skład gminy nie posiadała herbu. Jest to zrozumiałe, gdyż tylko miasta tworzyły swoje herby, a żadna z miejscowości wchodzących w skład gminy nie była miastem. Zaistniała więc potrzeba stworzenia nowego wizerunku herbu. W projekcie nawiązano do symboliki identyfikowalnej dla mieszkańców gminy. Zgodnie z zaleceniami dotyczącymi tworzenia nowych wizerunków herbowych dla gmin Rzeczypospolitej (8) przeanalizowano genezę miejscowości wchodzących w skład gminy, etymologię nazwy gminy, symbolikę związaną z wezwaniem kościołów parafialnych na obszarze gminy, symbolikę związaną z założycielem miejscowości stanowiącej siedzibę gminy oraz stosunki własnościowe na terenie omawianej gminy. Rozważano również nawiązanie do charakterystycznych elementów krajobrazu, zabytków i budowli charakterystycznych dla miejscowości, pamiętając jednak, by choć jeden element herbu stanowił jego zindywidualizowanie.

W skład dzisiejszej gminy Kocierzew wchodzą sołectwa: Boczki, Gągolin Północny, Gagolin Południowy, Gagolin Zachodni, Jeziorko, Kocierzew Południowy, Kocierzew Północny, Konstantynów, Lenartów, Lipnice, Łaguszew, Osiek, Ostrowiec, Płaskocin, Różyce, Różyce-Żurawiec, Sromów, Wejsce i Wicie. Większość z wymienionych miejscowości posiada XIV wieczny rodowód.

Obszar dzisiejszej gminy przynależał do kasztelanii łowickiej zwanej Księstwem Łowickim, stanowiącej dobra ziemskie arcybiskupów gnieźnieńskich na Mazowszu. Po włączeniu dzielnicy mazowieckiej do Korony, dobra łowickie weszły w skład województwa rawskiego. Województwo dzieliło się na ziemie: rawską, sochaczewską i gostyńską. Obszar gminy wchodził w skład ziemi gostynińskiej, powiatu gąbińskiego i przetrwał w tych granicach do upadku Rzeczypospolitej. Po trzecim rozbiorze dobra arcybiskupie uległy konfiskacie na rzecz rządu pruskiego. W czasach Królestwa Polskiego weszły w skład województwa warszawskiego, obwodu gostynińskiego. W 1837 r. przeprowadzona zastała reforma administracyjna wg wzorców rosyjskich, województwa przemianowano na gubernie, następnie zaś obwody na powiaty (9). W 1849 roku dobra kocierzewskie zostały włączone do powiatu łowickiego. W wyniku reformy administracyjnej gmin ukazem carskim z 1859 r. utworzono gminę Jeziorko, od 1869 Jeziorko z siedzibą w Chąśnie. Do gminy Jeziorko przynależały m.in. wsie: Jeziorko, Wicie, Konstatntynów, Kocierzew, Różyce, Boczki, Osiek, Płaskocin oraz Lipnice, Wejsce i Łaguszew (10). Część wiosek dzisiejszej gminy Kocierzew weszło w skład gminy Kompina (Gagolin, Sromów). Kolejne zmiany administracyjne zaistniały po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Zaszły wówczas zmiany graniczne m.in. w gminie Kompina i Jeziorko. Na mocy uchwały wojewódzkiej Rady Narodowej o utworzeniu gmin w województwie łódzkim z dniem 1 stycznia 1973 r. z części tych gmin powstała gmina Kocierzew Południowy, w granicach znanych obecnie. Od 1975 r. weszła ona do województwa skierniewickiego, od 1999 r. wchodzi w skład powiatu łowickiego, województwa łódzkiego (11).

Kościelnie dobra dzisiejszej gminy przynależały do archidiecezji gnieźnieńskiej, archidiakonatu łęczyckiego. Po reformie administracyjnej prymasa Jana Łaskiego w 1521 r dobra weszły w skład archidiakonatu łowickiego, dekanatu rawskiego m.in. parafie: Łowicz, Kocierzew, Kompina, Bednary. Taki podział przetrwał do 1818 r., wówczas ziemie te weszły w skład utworzonego dekanatu łowickiego. Dwa lata później dekanat łowicki został włączony do nowoutworzonej archidiecezji warszawskiej. Od 1992 roku ziemie te weszły w skład diecezji łowickiej.

Jak wyżej wspomnieliśmy większość wiosek ma XIV-wieczny rodowód, swoje powstanie zawdzięczają przede wszystkim arcybiskupowi Jarosławowi ze Skotnik. Pierwsza wzmianka źródłowa o Kocierzewie pochodzi z 1345 r. wówczas to arcybiskup powierzył Piotrowi Adamowicowi osadzenie wsi Kocierzowice (Coczerzowicze) i Różyce (Roszdicze) na prawie średzkim i nakazał płacenie dziesięciny plebanowi kocierzewskiemu (12). Kocierzew w źródłach występuje pod nazwą: Koczerzewo (13) (1359), Choczerzewo (14), Koczierzewo (15) (1363), Koczyerzew (16) (1511-23), Kocierzewo (17) (1579). Różyce pod nazwą: Rosdzicze (18), Rodzice (19) (1359), Rozdzicze (20) (1363), Rosycze (21) (1511-23), Rozice (22) (1579). W tym samym czasie powstały kolejne wioski. W 1360 r. w miejscu dąbrowy Lutoradz (Luthoracz) lokowano wieś Płaskocin (23) (1360), w źródłach występującą pod nazwą Plaskoczyno (24) (1377), Plaskoczino (25) (1579). Również w 1360 r. lokowana została wieś Mikołajewice (Mikolayovice), zwana tak od imienia pierwszego sołtysa Mikołaja z Kompiny, późniejszy Gągolin (26). W źródłach występuje pod nazwą Gangolyno (27) (1368) Gagolyno (28) (1511-23) Gagolino (29) (1579). Mieszkańcy tej wioski wśród wielu powinności mieli za zadanie opiekę (i ewentualną reperację) nad jednym przęsłem mostu zamkowego w Łowiczu (30). W 1363 r. lokowane zostały dwie kolejne wioski na obszarze dzisiejszej gminy Kocierzew: Granica (Granycza), dzisiejsze Wejsce (31) oraz Wojciechowa Wola (Woyczechowa Volya), dzisiejsze Wicie (32). W źródłach odnajdujemy Weysce (33) (1424), Weyscze (34) (1511-23), Wescze (35) (1579) oraz Vycze (36) (1511-23). W pobliżu Wicia, od strony Błędowa rozciągało się podmokłe tereny zwane Rybne (37). W 1368 roku arcybiskup Jarosław powierzył Pawłowi osadzenie wsi w lesie ?do krasznego Damba? dzisiejszy Sromów (38). W źródłach znajdujemy Schramowo (39) (1511-23), Sramowo (40) (1579). Osiek występuje w źródłach dopiero w 1388 r (41). W 1445 r. wieś została przeniesiona na prawo niemieckie przez arcybiskupa Wincentego Kota i włączona do parafii w Kocierzewie, podobnie na prawo niemieckie przeniesiona została wieś Jeziorko (42) (Gezorko, Ieszorko), wzmiankowana już wcześniej w 1359 r (43).  Pozostaje jeszcze wymienić: Konstantynów kolonię założoną w 1805 r. przez osadników niemieckich, początkowo nazywaną Ludwików, swoją nazwę uzyskała po przejęciu dóbr łowickich na własność Księcia Konstantego (44), oraz najmłodsze wioski Ostrowiec i Lenartów.

Data lokacji kilku wiosek na terenie gminy nie jest możliwa do ustalenia. Odnajdujemy ich kilka już w 1359 r. (45), w dokumencie wystawionym przez księcia mazowieckiego Siemowita III dla arcybiskupa Jarosława, potwierdzającym posiadane przez kościół gnieźnieński dobra na Mazowszu. Wszystkie dobra wymienione w tym dokumencie stanowiły największy kompleks dóbr kościelnych w I Rzeczpospolitej, wszystkie wioski należały do uposażenia stołu arcybiskupów gnieźnieńskich (46). Wśród wymienionych przeszło stu wsi położnych „in districtu Lovicensi” poza kilkoma z wyżej wymienionych odnajdujemy Lipnice (Lypnycza), Łaguszew (Lagussowo), Boczki (Boczkowicze). Ze wspomnianych wiosek Lipnice dopiero w 1511 r. zostały przeniesione na prawo niemieckie. W 1564 r. wraz z Jeziorkiem była ona dzierżawiona przez chorążego gostynińskiego Mikołaja Zochorowskiego (47). Wioski położone w południowej części gminy: Boczki, Płaskocin, Gągolin, Sromów i Łaguszew wymienione są również w dokumencie erekcji kapituły łowickiej w 1433 r (48). Dziesięciny i opłaty z tych wiosek, wcześniej pozyskiwane przez kościół łowicki miały stanowić część dochodu dla kaznodziejów powołanych przy kapitule.

W trakcie prac przeanalizowano również etymologię nazwy gminy. Stanisław Rospond wywodzi nazwę Kocierzew od przezwiska Kocierz, Kocior - „kocur” (49), zaś wyróżnik „Południowy” uzasadnia istnieniem innego Kocierzewa koło Radomia (sic?) (50). Podobnie Urszula Wójcik wywodzi etymologię nazwy gminy od nazwy osobowej Kocierz z sufiksem -ewo, -ow(o), od kocura. Zaś dla odróżnienia wprowadzono człony od apelatywów północ, południe, kościół (51). Z uwagi na lokalizację siedziby gminy nosi ona nazwę Kocierzew Południowy.

Ważnym czynnikiem w badaniach była analiza przynależności parafialnej. Wioski z obszaru gminy przynależą do trzech parafii. Najstarszą, zarazem obejmująca swoim zasięgiem większą część gminy jest już wspomniana parafia w Kocierzewie. W dokumencie z 1345 r. lokacji wsi Kocierzew i Różyce na prawie niemieckim wzmiankowany zostaje pleban kocierzewski. Nie znany jest dokument założenia parafii, przypuszczalnie powstała ona w XIII wieku. Pierwszym znanym proboszczem kocierzewskim był Michał z Lublina, dworzanin królewicza prymasa Fryderyka Jagiellończyka (52). Pierwszy kościół był zapewne drewniany, nosił wezwanie św. Wawrzyńca i znajdował się pod kolaturą arcybiskupią. W 1530 r. prymas Jan Łaski oddał parafię kocierzewską pod opiekę duszpasterską kolegium wikariuszy przy Kolegiacie Łowickiej (53). Kolegium wikariuszy wieczystych powołał w 1467 r., za zgodą kapituły łowickiej, arcybiskup gnieźnieński Jan Gruszczyński (54). Składało się ono z wiceprepozyta i 12 wikariuszy. Mieli oni zastępować prałatów i kanoników kapituły łowickiej w pełnieniu obowiązków duszpasterskich. Wśród obowiązków wikariusze mieli odprawiać codzienną Mszę Świętą do Matki Bożej oraz odmawiać Oficjum N.M.P. Otrzymali też przywilej ubierania się w komże z almucjami ozdobnymi w futra oraz noszenia biretu. Odtąd parafia kocierzewska znalazła się w „rodzinie” beneficjów kolegiaty łowickiej. W praktyce proboszczem (komendarzem) zostawał jeden z kapłanów Kolegium Wikariuszy utrzymujący się z części dochodów proboszczowskich, a ich druga cześć przekazywana była na cele kolegium (55). Pierwszym znanym komendarzem kocierzewskim został Jan z Iłowa. Obecny kościół wybudowany został w latach 1871-73 wg projektu Franciszka Braumana, konsekrowany był przez biskupa Aleksandra Gintowta w 1878 r (56). Do parafii w Kocierzewie przynależą wsie położone dookoła stolicy gminy: Jeziorko, Kocierzew, Konstantynów, Lenartów, Lipnice, Osiek, Różyce, Wejsce i Wicie – zajmują one znaczącą część obszaru obecnej gminy.

Drugą z parafii jest obejmująca południową część gminy parafia w Kompinie. Wieś została lokowana na prawie średzkim w 1345 r (57). Parafia zaś została utworzona w 1445 r. staraniem arcybiskupa Wincentego Kota z Dębna (58). Powstała ona w wyniku wyłączenia z łowickiej parafii kolegiackiej Najświętszej Marii Panny kilku wsi, z których ludność z uwagi na znaczną odległość i częste wylewy Bzury nie mogła uczestniczyć w nabożeństwach w kościele łowickim. Kościół pod wezwaniem św. Wojciecha i św. Barbary znajdował się pod kolaturą arcybiskupią. Pierwszym znanym proboszczem był Feliks z Popowa (59). Najstarszy drewniany kościół z fundacji arcybiskupa Kota przetrwał do końca XIX w., spłonął w 1899 r. Obecną świątynię wzniesiono w latach 1897-1900 wg projektu Konstantego Wojciechowskiego (60). Wioski wchodzące w skład parafii a przynależące do obecnej gminy Kocierzew to: Gągolin, Ostrowiec, Sromów i część Płaskocina (61) - zajmują one południową część gminy.

Parafią o najmłodszym rodowodzie jest parafia w Boczkach. Została ona erygowana w 1976 r. przez prymasa Stefana Wyszyńskiego. Nowoczesny kościół został zbudowany w latach 1985-87 wg projektu Aleksandra Dworczyka. Nosi on wezwanie św. Rocha. Do parafii przynależą wioski z terenu gminy: Boczki, Łaguszew i część Płaskocina – obejmuje ona południowo-zachodnią część gminy Kocierzew. Już wcześniej w Boczkach w 1761 r. arcybiskup Władysław Łubieński ufundował drewnianą kaplicę św. Rocha, powstałą staraniem kapituły łowickiej, jako filialna świątynia dla kolegiaty łowickiej. Raz w tygodniu, szczególnie gdy roztopy i wylewy wiosenne uniemożliwiały księżakom przedostanie się do miasta, przybywał do kaplicy wikariusz kolegiaty by odprawić Mszę Św. (62). Obecnie w zabytkowej kaplicy nie odbywają się nabożeństwa.

Kolejnym z analizowanych czynników były inne własności poza dobrami arcybiskupimi, występujące na obszarze gminy oraz inne charakterystyczne elementy gminy. Jednym z nielicznych majątków prywatnych jest Osiek z XVIII wiecznym dworem. Modrzewiowy dwór pobudowany został w 1782 r. przez rodzinę Bacciarellich. W 1768 r. folwark Osiek został wyłączony z domeny arcybiskupiej i nadany przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego swemu nadwornemu malarzowi Marcellemu Bacciarellemu herbu Bacciarelli (63) na prawach dzierżawy. Ostatecznie posiadłość została przejęta w 1775 r. po uzyskaniu zgody władz kościelnych na wyłączenie z dóbr arcybiskupich (64). Po śmierci malarza w Osieku mieszkali kolejni z rodu, rozwijali rodzinne dobra, Aleksander dzierżawił majątki w Boczkach i Różycach, był m.in. założycielem Towarzystwa Rolniczego po wybuchu powstania 1863 r. był delegatem Rządu Narodowego na okręg łowicki (65). W ramach restrykcji popowstaniowych rodzina Bacciarellich utraciła majątek (szykany doprowadziły do jego sprzedaży) i przeniosła się do Warszawy. Obecnie dwór ponownie stanowi własność rodzinną Bacciarellich.

Z Boczkami związana jest postać innego malarza Józefa Chełmońskiego herbu Prawdzic. Ojciec malarza Józef Adam dzierżawił majątek Boczki, wcześniej rodzina związana była z dworem Radziwiłłów w Nieborowa. To w folwarku w Boczkach urodził się 7 listopada 1849 r. Józef Marian, stąd został zawieziony do Kolegiaty Łowickiej i w dniu 27 kwietnia 1850 r. spisano akt urodzenia (66). W Boczkach zamieszkiwał do wyjazdu do Warszawy, potem wielokrotnie wracał do swoich stron rodzinnych. W tutejszym parku ustawiony jest pamiątkowy głaz upamiętniający fakt urodzenia się malarza, sama miejscowość zaś przemianowana została na Boczki Chełmońskie.

Innym interesującym obiektem na obszarze gminy są ruiny prywatnej kaplicy w Różycach. W XIX wieku młynarz z Różyc Tomasz Wróbel rozpoczął budowę prywatnego kościoła. Mimo sprzeciwu ze strony proboszcza kocierzewskiego, zabiegał u władz carskich o wydanie zezwolenia, przymusił wręcz interwencją rządu Konsystorz do upoważnienia proboszcza Tomasza Góreckiego do położenia kamienia węgielnego pod kaplicę i pobłogosławienia miejsca. W sprawie budowy Wróbel interweniował u samego cara Mikołaja II. Po uzyskaniu zgody i poświęceniu miejsca rozpoczął budowę kaplicy, której jednak nie ukończył z uwagi na stan zdrowia i braku funduszy. Przez 140 lat mury prywatnej kaplicy stoją w Różycach.

Uwzględniając powyższe czynniki z przeprowadzonych badań historyczno-heraldycznych projektodawcy herbu przedstawili opisany powyżej projekt herbu. Przedstawia on „w polu błękitnym pomiędzy dwiema liliami srebrnymi (białymi) postać św. Wawrzyńca w szacie srebrnej (białej), dalmatyce złotej (żółtej), z aureolą złotą (żółtą) i kratą złotą (żółtą) z lewej”.

Przygotowany projekt symbolizuje zarówno własność i tradycję historyczną ziem wchodzących w skład gminy. Projektodawcy herbu zobowiązali się do stworzenia wizerunku zgodnego z miejscową tradycją, który odwoływał się będzie do kilku podstawowych faktów z historii gminy. W przedstawianym projekcie sięgnięto więc do najważniejszego czynnika historycznego tych ziem - parafii pod wezwaniem św. Wawrzyńca, sięgającej do 1 poł. XIV wieku. Kościół odgrywał niepoślednią rolę w rozwoju osadnictwa na omawianym obszarze. Prawie cały teren dzisiejszej gminy Kocierzew przynależał do tzw. Księstwa Łowickiego stanowiącego uposażenie stołu arcybiskupstwa gnieźnieńskiego. Znaczna też część z omawianego obszaru przynależy do parafii w Kocierzewie. Dlatego też w projekcie herbu, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi kreowania nowych herbów dla gmin nie posiadających tradycji heraldycznych, sięgnięto do wezwania tej świątyni.

Święty Wawrzyniec (Sancta Laurentius) należał niegdyś do najbardziej popularnych świętych. Jednakże historia nie przekazała nam szczegółowych informacji o jego życiu i działalności duszpasterskiej, dlatego też jego osobę możemy poznać tylko z tradycji. Według przekazów św. Wawrzyniec miał pochodzić z Hiszpanii, nie wiemy jednak, kiedy pojawił się w Rzymie. Należał do duchowieństwa tego miasta i cieszył się zaufaniem papieża Sykstusa II. Właśnie św. Wawrzyńcowi papież powierzył administrację dóbr kościelnych oraz opiekę nad ubogimi Rzymu. Za panowania cesarza Waleriana (253 – 260) wybuchła fala prześladowań chrześcijan. Cesarz wydał edykt, na podstawie którego wszyscy sprawujący w gminach chrześcijańskich jakieś urzędy, mieli być skazywani na śmierć a mienie kościelne podlegało konfiskacie. W dniu 6 VIII 258 r. podczas sprawowania Eucharystii w katakumbach aresztowano papieża Sykstusa II. Tego samego dnia ścięto papieża i asystujących mu diakonów. Nie aresztowano początkowo św. Wawrzyńca, aby wydobyć od niego wiadomości o stanie majątku kościelnego. Diakon spodziewając się aresztowania i tortur, rozdał wszystkie pieniądze kościelne ubogim. Kiedy sędzia nakazał św. Wawrzyńcowi wydać skarby kościelne, ten zebrawszy obdarowanych ubogich powiedział, że właśnie ci ludzie są tymi poszukiwanymi skarbami. Sędzia nakazał diakona siec biczami, a następnie rozłożyć go na kracie i tak przypalać ciało, aż męczony odpowie na zadawane pytanie. Święty nie załamał się podczas męczeństwa, nie wyparł się wiary. Ciało męczennika pochował kapłan św. Justyn. Na jego grobie cesarz Konstantyn Wielki wystawił bazylikę. Powstało wiele świątyń poświęconych św. Wawrzyńcowi, w samym Rzymie było ich kilkanaście. W najbliższej okolicy wezwanie to noszą świątynie w Sochaczewie, Białyninie, Pacynie i Kutnie.

Św. Wawrzyniec jest patronem bibliotekarzy, kucharzy, piekarzy, uczniów, studentów, ubogich, bibliotek, administratorów, straży pożarnych i wszystkich zawodów, które są bezpośrednio związane z ogniem. Wizerunek świętego znajduje się w herbach kilku miast i gmin w Polsce m.in. Wojnicz, Sępólno Krajeńskie, Karczmiska, Luzino. W ikonografii św. Wawrzyńca przedstawia się go w stroju diakona (dalmatyce) z kratą, na której był męczony. Występują też wizerunki świętego z Ewangelią i Krzyżem lub jako rozdającego jałmużnę ubogim (z sakiewką), z palmą męczeństwa (67). Występują również przedstawienia świętego w tzw. geście uduchowienia z prawą ręką na sercu. W kościele kocierzewskim znajduje się obraz ołtarz z obrazem przedstawiającym św. Wawrzyńca. Na przełomie XVII i XVIII wieku obraz został ozdobiony srebrną wybijaną kratą, koroną w formie promieni oraz srebrną palmą w ręku świętego. Ponadto wizerunek patrona (właśnie w geście uduchowienia) widnieje na jednym ze świeczników z majoliki nieborowskiej, ufundowanych świątyni w XIX w. (68) Wspomnieć należy również, iż w kościele w Boczkach znajduje się ludowy feretron z postacią św. Wawrzyńca (69).

Sięgnięcie do ikonograficznego wizerunku św. Wawrzyńca nie oznacza jednak, że tylko parafia kocierzewska zostaje uwzględniona w omawianym projekcie. Już sama barwa pola wskazuje, że obszar dzisiejszej gminy stanowił dobra kościoła. Ponadto w przedstawionym projekcie w pełni świadomie uwypuklona została w godle rola arcybiskupów gnieźnieńskich. Należy w tym miejscu przeanalizować element herbu, którym są dwie lilie srebrne. Stanowią one ?uszczerbienie? godła kapituły gnieźnieńskiej. Herb kapituły przedstawia w polu błękitnym trzy lilie srebrne. Układ ich był różny: występowały w układzie 2,1 lub 1,2 (70). Kasper Niesiecki pisał „Herb jej, są trzy Lilie, na kształt Gozdawy, tak ułożone, że dwie pojedynkowe są na wierzchu, trzecia pod niemi (?) inszą symetrią lilie [na nagrobku prymasa Karnkowskiego], bo jedne z nich na wierzchu, dwie spodem” (71). Barwy herbu odnajdujemy w „Klejnotach” Długosza -  „tria lilia alba in campo celestino” (72). Różnie interpretowana jest symbolika lilii w herbie kapituły ? mają one symbolizować liczne kontakty kościoła archidiecezjalnego z Andegawnami lub też są znakiem królewskim nadanym katedrze na znak związków z królami Polski (73). Wprowadzone w herbie lilie nawiązuje do obszarów gminy, które przynależały do tzw. Księstwa Łowickiego. Jak wspomnieliśmy symbolika lilii dotyczy herbu kapituły gnieźnieńskiej. Do jej zadań, obok działalności liturgicznej, należały sprawy administracyjne. Administrator kapituły nadzorował działalność gospodarczą w dobrach arcybiskupich (74).

Ponadto srebrna lilia jest symbolem Najświętszej Marii Panny, która może być przedstawiana jako wyobrażenie naturalnego kwiatu lub stylizowanej lilii tzw. heraldycznej (75). Symbolika dwóch lilii wiąże się więc z wezwaniem kościoła - matki dla dwóch pozostałych parafii na obszarze gminy, nawiązuje do kolegiaty NMP w Łowiczu. To zarówno parafia św. Wojciecha w Kompinie jak i św. Rocha w Boczkach powstały z wyłączenia części wiosek z macierzystej parafii kolegiackiej w Łowiczu. Ponadto symbolika lilii będzie również spójna z herbami innych gmin wchodzących w skład powiatu łowickiego: Domaniewic, Łyszkowic i Nieborowa.

Wizerunek Herbu Gminy Kocierzew Południowy stworzony został w oparciu o przedstawioną powyżej symbolikę. Taki wzór herbu pełnił będzie ważne funkcje w społeczeństwie, będzie znakiem, z którym będą się identyfikować mieszkańcy i zarazem znakiem uświadamiającym ich bogatą historię. Obecny on będzie, na co dzień choćby w postaci widniejącej na urzędowych pieczęciach sygnujących pisma wychodzące z Urzędu Gminy, na fladze czy też na tablicach samorządowych jednostek podległych gminie.

Uchwała o Znakach Gminy Kocierzew  wprowadza wzór herbu w czterech postaciach graficznych. Wzór z użyciem srebra i złota ukazuje herb zestawiony zarówno z barw jak i metali heraldycznych. W wersji barwnej metal srebro został zastąpiony barwą białą, złoto barwą żółtą – ta forma herbu może mieć zastosowanie np. w druku. Wzór barwny został umieszczony centralnie na Tablicy Samorządowej Gminy Kocierzew Południowy oraz Fladze Gminy Kocierzew Poludniowy. Również pozostałe załączniki ukazują wizerunek Herbu Gminy, który znajduje szerokie zastosowanie. Wzór rysunkowy Herbu Gminy to najczęściej spotykany, a zarazem najbardziej czytelny wzór. Herb taki został umieszczony pośrodku Urzędowych Pieczęci Gminy. W ten sposób następuje w konstrukcji uchwały powiązanie Herbu Gminy Kocierzew Południowy z innymi Znakami Gminy.

Uchwała wprowadza wzory trzech Urzędowych Pieczęci Gminy Kocierzew Południowy - okrągłych pieczęci o średnicy 36 milimetrów, z umieszczonym pośrodku herbem. Na otokach pieczęci znajdują się napisy odpowiadające nazwom jednostek organizacyjnych gminy uprawnionych do ich używania.

W uchwale zamieszczono również wzory trzech wersji graficznych Flagi Gminy Kocierzew Południowy. Płat flagi o proporcjach szerokości do długości jak 5:8 podzielony na trzy pasy błękitny, biały, błękitny. Pasy błękitne o proporcjach 1:6 szerokości flagi, biały 2:3 szerokości flagi. Centralnie na płacie herb gminy o proporcjach wysokości tarczy do szerokości flagi jak 1:2?. Barwy flagi nawiązują do barw herbu: lilii i pola tarczy. Załączony został również wzór flagi szrafowany (z kodem barw), który może być wykorzystywany w formach plastycznych bez użycia barw np. w metaloplastyce, poszczególne tynktury zostały zastąpione szrafurą.

Należy również zwrócić uwagę na zapis uchwały o ochronie prawnej Znaków Gminy Kocierzew Południowy. Ochroną tą zostaje objęty nie tylko herb, ale również jego ideogramy oraz wszelkie formy wykorzystujące wzór herbu na urzędowych pieczęciach gminy i tablicach samorządowych. Rozpowszechnianie Znaków Gminy zostało zastrzeżone, aby zapobiec ich fałszywemu i niezgodnemu z wzorcami wykorzystaniu. W tym celu dla właściwego wykorzystania oraz stosowania symboli samorządowych dołączony został dokument „Ogólne zasady używania Znaków Gminy Kocierzew Południowy”. Jest to zbiór podstawowych zasad i okoliczności używania znaków gminy. Dokument ten zawiera instrukcje o stosowaniu herbu, flagi, pieczęci urzędowych i tablicy samorządowej gminy. Dodatkowo poszerzony został o zasady eksponowania flag Rzeczypospolitej Polskiej oraz Unii Europejskiej.

W uzupełnieniu dokumentacji zawarte zostały również wzorce wykorzystywania herbu na kopertach i papierach urzędowych oraz biletach wizytowych, tak by znak pełnił swoją reprezentacyjną funkcję.

*     *     *

Przyjęcie przez Radę Gminy Kocierzew Południowy uchwały o Znakach Gminy Kocierzew jest ważnym elementem w promocji Gminy. W dalszej perspektywie warto rozważyć wprowadzenie innych Znaków Samorządowych Gminy Kocierzew: Sztandaru, Insygniów Wójta i Przewodniczącego Rady Gminy oraz Pieczęci „Wielkiej” Okolicznościowej. Znaki te uświetniłyby gminę, wzmacniały poczucie wspólnoty lokalnej oraz służyły celom promocyjnym.

oprac. mgr Zdzisław Kryściak
grudzień 2005 r.

____________________________________________

(1) Ustawa o odznakach i mundurach z 21.12.1978 r., „Dziennik Ustaw”, 1978, nr 31, poz. 130.
(2)  Ustawa o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem reformy ustrojowej państwa z 30.12.1998 r., „Dziennik Ustaw”, 1998, nr 162, poz. 1126, art. 5-6.
(3) Ustawa o samorządzie gminnym z 8.03.1990 r., „Dziennik Ustaw”, 1990, nr 16, poz. 95, art. 18.
(4) Rozporządzenie Rady Ministrów z 27.07.1999 r., w sprawie Komisji Heraldycznej, „Dziennik Ustaw”, 1999, nr 70, poz. 779.
(5) Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 20.01.2000 r. w sprawie powołania Komisji Heraldycznej, ?Dziennik Ustaw?, 2000, nr 6, poz. 83.
(6) W. Drelicharz, Wnioski I Krakowskiego Kolokwium Heraldycznego w sprawie symboliki samorządowej III Rzeczypospolitej, [w:] Współczesna heraldyka samorządowa i jej problemy, pod red. W. Drelicharza, Z. Piecha, Kraków 2000, s. 235-240, Idem, Wnioski I Krakowskiego Kolokwium Heraldycznego, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Heraldycznego”, 2000, nr 20, s. 39-43.
(7) Problematykę  współczesnej heraldyki samorządowej (terytorialnej) podejmowały m.in. oddziały PTHer w Krakowie i Lublinie. Zob. W. Drelicharz, Z. Piech, Dawne i nowe herby Małopolski, Kraków 2004; Idem, Heraldyka samorządowa, „Dziennik Polski”, nr 236, 1999, s. 43,52; H. Seroka, Podstawy rozwoju heraldyki samorządowej III Rzeczypospolitej, ?Biuletyn Polskiego Towarzystwa Heraldycznego?, 1998, nr 18, s. 11-13; Idem, O problemach współczesnej heraldyki samorządowej, [w:] Polskie tradycje samorządowe a heraldyka, pod red. P. Dymela, Lublin 1992, s.127-136 .
(8) H. Seroka, Podstawy…, s.13.
(9) M. Wojtylak, 150 lat powiatu łowickiego, cz. 1, „Łowicz”, 1999, nr 3/1, s.12-13.
(10) Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego [dalej SGKP], t. III, Warszawa 1882, s. 577; J. Warężak, Słownik historyczno-geograficzny Księstwa Łowickiego [dalej SHGKŁow], cz. II, z.1, Antony-Maurzyce, Wrocław 1961, s. 132.
(11) M. Wojtylak, 150 lat…, cz. 2, „Łowicz”, 1999, nr 4/1, s.18-20.
(12) Nowy Kodeks Dyplomatyczny Mazowsza [dalej NKDM],  cz. II, Dokumenty z lat 1248-1355, wyd. I. Sułkowska-Kuraś, St. Kuraś, Wrocław 1989, nr 269.
(13) NKDM, cz. III, Dokumenty z lat 1356-1381, wyd. I Sułkowska-Kuraś, St. Kuraś, Warszawa 2000, nr 31.
(14) NKDM, cz. III, nr 61.
(15) NKDM, cz. III, nr 62.
(16) Jana Łaskiego arcybiskupa gnieźnieńskiego Liber beneficiorum archioecesis Gnesnensis [dalej LB], wyd. J. Łukawski, J. Korytkowski, T. II, Gniezno 1881, s.260-2
(17) Źródła dziejowe. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, T. V, Mazowsze, wyd. A. Pawiński, Warszawa 1892, s.206.
(18) NKDM, cz. III, nr 31.
(19) NKDM, cz. III, nr 36.
(20) NKDM, cz. III, nr 61,62.
(21) LB, T. II, s. 262.
(22) Źródła…, s. 205.
(23) NKDM. cz. III, nr 38.
(24) NKDM, cz. III, nr 184.
(25) Źródła…, s. 205.
(26) NKDM, cz. III, nr 46.
(27) NKDM, cz. III, nr 97.
(28) LB, T. II, 263.
(29) Źródła…, s.205.
(30) SHGKŁow, cz. II, z. 1, s. 96.
(31) NKDM, cz. III, nr 61.
(32) NKDM, cz. III, nr 62.
(33) Kodeks Dyplomatyczny Wielkopolski [dalej KDW], cz. V, wyd. F. Piekosiński, Poznań 1908, nr 388.
(34) LB, T. II, s. 261.
(35) Źródła…, s. 206.
(36) LB, T. II, s. 245.
(37) LB, T. II, s. 245; SHGKŁow, cz. II, z. 2, s. 77.
(38) NKDM, cz. III, nr 97.
(39) LB, T. II, s. 263, 512.
(40) Źródła…, s. 205.
(41) KDW, cz. III, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1881, nr 606.
(42) SHGKŁow, cz.II, z. 1, s.131; S. Hain, Wincenty Kot Prymas Polski 1436-1448, Poznań 1948, s. 70-71.
(43) NKDM, cz. III, nr 31.
(44) SHGKŁow, cz. II, z. 1, s. 154.
(45) NKDM, cz. III, nr 31.
(46) J. Warężak, Osadnictwo kasztelanii łowickiej (1136-1847), cz. I, Łódź 1952, s. 164.
(47) J. Tomala, 700,750,800 lat istnienia wsi Lipnice, Warszawa 2003, s. 9.
(48) Zbiór ważniejszych dokumentów natury kościelnej archidiecezji gnieźnieńskiej do lat 1818/1821, cz. III, Ośrodek Łowicz, oprac. St. Librowski, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne”, T. 35, Lublin 1977, nr 5.
(49) S. Rospond, Słownik etymologiczny miast i gmin PRL, Wrocław 1984, s. 149.
(50) Kocierzew w powiecie noworadomskim, gminie Gosławice nad rzeką Widawką, zob. SGKP, T. IV, Warszawa 1983, s. 228.
(51) U. Wójcik, Nazwy miejscowe dawnego województwa rawskiego, Warszawa-Kraków 2001, s. 76.
(52) Z. Skiełczyński, Dawny Kocierzew, Kocierzew 1995, s. 2.
(53) Zbiór…, nr 23.
(54) Zbiór…, nr 9; Sumariusz wpisów kopiariusza Kapituły Kolegiackiej w Łowiczu z przełomu XVIII i XIX wieku, oprac. St. Librowski, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne”, T. 34,  Lublin 1977, nr 21.
(55) Z. Skiełczynski, Historia parafii Kocierzew do połowy XIX w., WAW, LXVIII,1986, nr6-8, s. 206; idem, Dawny…, s. 3; T. Żabka, Rozwój sieci parafialnej na obszarze obecnej diecezji łowickiej do II poł. XVI w., „Roczniki Łowickie”, T. I., 2003,  s. 76.
(56) Z. Skiełczyński, Dawny…, s. 7; Katalog zabytków sztuki w Polsce [dalej KZS], T. II, Województwo Łódzkie, pod red. J.Z. Łozińskiego, Powiat Łowicki, oprac. S. Kozakiewicz, J.A. Miłobędzki, Warszawa 1954, s. 123.
(57) NKDM, cz. II, nr 268.
(58) Zbiór…, nr 6; J. Wieteska, Parafia Kompina, Niepokalanów 1948, s. 80; S. Hain, op. cit., s. 23-24.
(59) J. Wieteska, op. cit., s. 105.
(60) J. Wieteska, op. cit., s. 98 i n.; KZS, T. II, s. 124.
(61) T. Żabka, op. cit., s. 98.
(62) KZS, T. II, s. 115;W. Tarczyński, Łowicz. Wiadomości historyczne, Łowicz 1899, s. 75.
(63) W 1771 r. Marcelli Bacciarelli otrzymał polskie szlachectwo, do włoskiego herbu Bacciarellich dołączono połowę Orła Bialego.
(64) A. Bacciarelli, Dwór Bacciarellich w Osieku koło Łowicza, „Mazowieckie Studia Humanistyczne” (dalej MSH), nr 1, 1995, s. 122, 132.
(65) Ibidem, s. 123-4.
(66) J. Wegner, Akt urodzenia Józefa Chełmońskiego, „Życie Łowickie”, 1932, nr 29, s. 1; idem, Józef Chełmoński, Warszawa 1958, s.6; idem, Józef Chełmoński a Ziemia Łowicka, „Ziemia”, 1936, nr XXVI, M. Masłowski, Malarski żywot Józefa Chełmońskiego, Warszawa 1965, s. 10-11.
(67) P. Skarga, Żywoty świętych starego i nowego zakonu, T. II, Petersburg 1862, s. 145-47; K. Gołębiowski, Poznaj swojego patrona, T. 2, Warszawa 1996, s. 320.
(68) S. Skiełczyński, Dawny…, s.3; W. Warchałowski, Nieznane wyroby majolikowe fundacji ks. Anzelma Grzesiewicza dla kościoła parafialnego w Kocierzewie, MSH, nr 1, 1996, s. 169.
(69) KZS, T. II, s. 115.
(70) M. Adamczewski, Heraldyka miast wielkopolskich do końca XVIII wieku, Warszawa 2000, s. 107.
(71) K. Niesiecki, op. cit., T. I, s. 26; Podobny układ lilii wystąpił również w herbarzu Kamyna, zob.  P. Dymmel, Herby kapituł w Klejnotach Jana Długosza, [w:] Polska heraldyka kościelna, pod red. K. Skupieńskiego i A. Weissa, Warszawa 2004, s. 116.
(72) J. Długosz, Banderia Prutenorum tudzież Insygnia seu clenodia Regni Poloniae, wyd. J. Muczkowski, Kraków 1851, s. 46; P. Dymmel, op. cit., s. 105, M. Adamczewski, Heraldyka miast wielkopolskich do końca XVIII wieku, Warszawa 2000, s. 103.
(73) P. Hudyma, Herbarz katedry gnieźnieńskiej, Gniezno 2004, s. 34.
(74) A. Radzimiński, Rola gnieźnieńskiej kapituły metropolitarnej w Kościele, państwie i społeczeństwie w okresie średniowiecza, [w:]  1000 lat Archidiecezji Gnieźnieńskiej, Gniezno 2000, s. 165, 177.
(75) W. Strzyżewski, Treści symboliczne herbów miejskich na Śląsku, Ziemi Lubuskiej i Pomorzu Zachodnim do końca XVIII wieku, Zielona Góra 1999,s. 137; P. Dudziński, Alfabet heraldyczny, Warszawa 1997, s. 117.

We wsi Boczki znajduje się drewniana kaplica, pod wezwaniem świętego Rocha, zbudowana w 1761 roku z fundacji arcybiskupa Władysława Łubieńskiego. Gruntownie restaurowana około 1893 roku.
Owa kaplica to drewniana, prostokątna budowla z dwuspadowym dachem. W południowej części znajduje zachrystia. W zachodniej części kaplicy wydzielono ścianą kruchtę, nad którą mieści się nadwieszony chór. Nad oknem od południowego wschodu znajdują się snycerskie dekoracje późnobarokowe. Wewnątrz kaplicy wiszą ciekawe obrazy i rzeźby z XVIII wieku, np. obraz świętego Walentego – wiek XVII, dwa ludowe obrazy malowane na szkle (Chrystusa Króla i świętej Katarzyny).

Wśród obrazów i rzeźb w kaplicy znajduje się wyobrażenie Trójcy Świętej jako głowy o trzech twarzach. Jest to jedyne tego typu dzieło w Polsce, unikatowe w skali światowej.

Aktualnie w kaplicy nie odbywają się nabożeństwa.
Kaplica pod wezwaniem świętego Rocha w Boczkach jest wpisana do rejestru zabytków.

W latach 1985 – 1987 zbudowano w Boczkach obok drewnianej kaplicy murowany kościół i plebanię według projektu znanego architekta Borczaka.

Nowoczesna architektura kościoła zachwyca swą prostotą. Głównym budulcem kościoła jest cegła klinkierowa. Przy kościele architekt zaprojektował dzwonnicę. Zarówno ołtarz główny jak i cały wystrój budowli jest nowoczesny i oszczędny. Na frontowej ścianie plebani znajduje się malowidło przedstawiające „Jezusa Cierpiącego”.

„Niektórzy mówią, że to wszystko wzięło się z przebiegłości Tomasza Wróbla cięgiem tylko chodził po różnych łękach i rozmyślał, jakby tu gwarancję zdobyć, że się dla niego miejsce w Pańskim ogrodzie znajdzie… I tak on, pobożny, ale prosty chłop spod Łowicza, ma się z królami, kardynałami i braciszkami zakonnymi równać”.

Mijane ruiny są pozostałością po prywatnej kaplicy zbudowanej w XIX wieku przez mieszkańca tej miejscowości, który był rolnikiem i właścicielem młyna.

Tomasz Wróbel w latach 40-tych XIX wieku rozpoczął usilne staranie o uzyskanie pozwolenia na wybudowanie publicznej kaplicy obok własnego domu. Kaplica miała służyć mieszkańcom okolicznych wsi. Aby nakłonić ówczesne władze kościelne i państwowe do wydania pozwolenia na budowę kaplicy około 1859 roku ufundował do kościoła stacje drogi krzyżowej. Poświęcenie stacji odbyło się 4 grudnia 1859 roku.
W tym okresie narastał konflikt Tomasza Wróbla z kocierzewskim proboszczem. Władze kościelne uznały za zbyteczną dalszą rozbudowę kaplicy. Cały spór został przerwany wybuchem Powstania Styczniowego i represjami po powstaniu.

W kwietniu 1864 roku Wróbel wniósł do Rządu Gubernialnego podanie o budowę prywatnego kościoła.
Doczekał się pomyślnego obrotu sprawy. Kiedy do Łowicza przyjechał car rosyjski, Tomasz pierwszy się do niego udał z prośbą o wyrażenie zgody na budowę kaplicy. Car Mikołaj II zgodę podpisał. Jednak władze duchowne nie wyraziły zgody na ten plan. By wymóc na nich zgodę Wróbel zagroził, że oskarży Konsystarz przed Wielkim Księciem, a nawet skieruje skargę do samego cara. W 1867 roku zmuszony interwencją rządu Konsystarz upoważnił proboszcza w Kocierzewie – Tomasza Góreckiego do położenia kamienia węgielnego i pobłogosławienie miejsca, w którym ma powstać kaplica.

Tomasz Wróbel wybudował wreszcie kaplicę, której z braku pieniędzy i zdrowia nigdy nie ukończył. Zbudowana z takim trudem kaplica popadła w ruinę.

Wiatry i burze dokonały dzieła spustoszenia. Kaplica nie została nigdy wyświęcona, a figury świętych i obrazy rozdano po okolicznych kościołach.

Chrześniak Wróbla po jego śmierci wystawił obok kaplicy małą kapliczkę na pamiątkę wieloletnich zmagań swojego wuja.
Obecni właściciele opiekują się kapliczką,  starannie ją konserwują i upiększają.

Ruiny tego jedynego prywatnego chłopskiego kościoła można oglądać do dziś. Stoją przy drodze. Można sobie zadać pytanie, czy jest to świadectwo pychy czy chłopskiej chytrości?
Jest to zapomniany historyczny epizod, z którego czerpać można naukę o  pragnieniach i lękach naszych przodków.

Ruiny stoją, bo rozebrać je trudno, mury są mocne i grube, nie można przeznaczyć ich na budynek gospodarczy, bo fundamenty poświęcono 137 lat temu.

Ksiądz Zbigniew Skiełczyński w broszurce „Dawny Kocierzew” tak opisywał wygląd cmentarza w XVI wieku:
„Wokół kościoła była cmentarz dla chowania ciał zmarłych parafian ogrodzony parkanem z łupanych kamieni, w rogu cmentarza była dzwonnica a w niej trzy dzwony”.

W XIX wieku powstał w Kocierzewie nowy parafialny cmentarz. W 1894 wybudowano wokół cmentarza kamienny parkan, który restaurowany przetrwał do dzisiaj.

Do najstarszych grobów z tego okresu należą:

• grób księdza Anzelma Grzesiewicza – proboszcz parafii Kocierzew,
• Walentego Kokietka – właściciela folwarku z Osieka z 1893 roku,
• grób Aleksandra Napoleona Chmielnickiego z 1897 roku.

Wchodząc główną bramą na cmentarz parafialny w Kocierzewie, po lewej stronie mijamy cmentarz wojskowy, na którym spoczywają żołnierze i partyzanci polegli podczas walk toczących się wokół Kocierzewa w 1939 roku.

Pomiędzy 270 mogiłami znanych i nieznanych obrońców naszego kraju wznosi się pomnik żołnierzy września (odnowiony w 2002 roku z okazji 63 rocznicy bitwy nad Bzurą).

Idąc dalej główną aleją mijamy stare i nowe nagrobki wysprzątane przez bliskich. Coraz mniej możemy zauważyć starych nagrobków, gdyż zastępowane są one nowymi – granitowymi. Czasami tylko na tabliczkach możemy odczytać nazwiska naszych przodków. Główna aleja doprowadza nas do nowego cmentarza założonego w XX wieku.

Cmentarz jest miejscem zadumy nad bliskimi i znajomymi, którzy od nas odeszli. Jest sakralnym zabytkiem minionego czasu.

Na żyznych terenach nad Lutonią (Witonią) archeolodzy odkopali ślady osad z czasów rzymskich i późniejszych, świadczące o ciągłości osadnictwa.
Do najstarszych wiosek na terenie gminy należą: Kocierzew, Jeziorko i Osiek.

W 1445 roku arcybiskup Jarosław Skotnicki wydał dokumenty lokalizacji trzech wsi: Kocierzew, Różyc i Koszyc (wieś zaginęła w XVI w., leżała w okolicy Jeziorka).

Rozwój gospodarczy tych wsi był zachętą do powstania i zakładania nowych.
I tak na „surowym korzeniu”, czyli na miejscu wykarczowanego lasu, w 1360 roku, powstały Mikołajowie – dzisiaj Gągolin oraz Płaskocin.

W 1363 roku powstała wieś Granica, gdyż leżała na granicy dóbr łowickich, obecnie wieś Wejsce. W tym samym roku powstała wieś Wiciem w 1445 roku Osiek.

Gmina Kocierzew Południowy wyróżnia się dużym udziałem gruntów dobrych klas bonitacyjnych, II -IV. Ogólna liczba gospodarstw indywidualnych wynosi 956, z czego zaledwie 2,8 % stanowią gospodarstwa powyżej 20 ha. Do najliczniejszych, 67 % należą gospodarstwa o powierzchni do 10 ha.

Dominującymi gałęziami rolnictwa są: hodowla trzody chlewnej i bydła mlecznego oraz uprawą ziemniaków, truskawek, buraka i zbóż. Rozwija się również sadownictwo i warzywnictwo.

Cały obszar znajduje się w zasięgu cyfrowej telefonii komórkowej, który zapewniony jest przez dwa maszty nadawcze.

Gmina Kocierzew zaopatrywana jest w wodę siecią wodociągową z dwóch ujęć w Kocierzewie i Płaskocinie wraz ze studniami i ze stacjami uzdatniania.

Na terenie gminy pracuje jedna mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków.

Połączenia komuniakacyjne  zapewniają głównie drogi powiatowe i gminne. Obecnie łączna długość dróg ogólnodostępnych wynosi 187 km, w tym 67 km to drogi powiatowe, a 28 km to drogi gminne. Pozostała część, czyli 97 km, to drogi wewnętrzne.

Rzeźba terenu Gminy Kocierzew Południowy jest mało urozmaicona. Wyróżniającym się elementem jest dolina rzeki Witoni z malowniczymi zagajnikami olszowymi.

Szata roślinna gminy jest typowa dla terenów rolniczych. Dominuje tu roślinność pól, łąk i sadów przy małym udziale lasów.

Na terenie Gminy Kocierzew można spotkać zwierzęta typowe dla terenów wiejskich.

Jednym z przedstawicieli fauny, który jest szczególnie godny uwagi i coraz częściej spotykanym, jest bóbr europejski (Castor fiber).

W obrębie gminy Kocierzew czynnie działają Koła Łowieckie, które sezonowo prowadzą odstrzał i dokarmianie zwierzyny. Obecnie działa 5 kół: Koło Łowieckie „Orzeł” z Kiernozi, łowickie koło „Echo”, warszawskie koło „Puszcza”, łowickie koło „Łowiczanin” oraz warszawskie koło „Jemioła”.

Drewniana kaplica p.w. św.  Rocha w Boczkach zbudowana z fundacji  arcybiskupa Władysława Łubieńskiego w 1761 r. jako kaplica kolegiacka Kapituły Łowickie

Murowany dwór w Boczkach, dwukondygnacyjny, wybudowany w 1930 r. przez rodzinę Chrzanowskich. Powstał on w miejscu, gdzie dawniej stał drewniany dworek, w którym urodził się malarz Józef Chełmoński

Park otaczający dwór i kaplicę w Boczkach, założony w latach 1885 - 1890 o powierzchni 2,9 ha

Dwór wraz z parkiem w Osieku. Dwór rodzinny Marcelo Bacciarellego wykonany z modrzewia, jednokondygnacyjny z 1780 roku. Dwór otacza 6 ha park.

 99 - 414 Kocierzew
Kocierzew Południowy 80
tel. ( 0 - 46) 838- 48-78

CZYNNA:
Pn, Wt, Czw 8⁰⁰ – 16⁰⁰

Śr, Pt 8⁰⁰ – 18⁰⁰

AGENDY:

• wypożyczalnia,
• czytelnia,
• dział dla dzieci i młodzieży,
• dział zbiorów regionalnych,
• usługi ksero,
• usługi internetowe.

Gminna Biblioteka Publiczna w Kocierzewie Południowym powstała w 1955 r. Siedzibę biblioteki zmieniano kilkakrotnie. Najdłużej, bo od 1988 r. mieściła się w budynku Urzędu Gminy.

Ważnym wydarzeniem w funkcjonowaniu  bibliotek terenu Gminy Kocierzew Południowy było połączenie placówek kulturalnych terenu gminy w jedną strukturę GOK. Nastąpiło to w 1998 r.

W lutym 2005 r. biblioteka przeniosła się do budynku po Agronomówce, w Kocierzewie Południowym. Obecnie w miejscowości liczącej 4700 mieszkańców, instytucja ta dysponuje 3 pomieszczeniami o powierzchni około 100 m, w skład których wchodzą:

Wypożyczalnia ogólna, czytelnia dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

Bibliotekarz: Renata Piórkowska Tel. 0-46 838-48-78

Boczki 84

99-414 Kocierzew Południowy

Tel. 0 – 46 838-46-77

 Godziny otwarcia filii:
TYMCZASOWO NIECZYNNA

 
Bibliotekarz: Ewa Suchecka
Biblioteka posiada filie w Boczkach, mieszczącą się w Filii Ośrodka Kultury. Filia prowadzi działalność od 1955 r.

Filia systematycznie współpracuje ze Szkołami Podstawowymi na terenie Gminy Kocierzew Południowy.

Posiada zbiory ze wszystkich dziedzin wiedzy w ilości 5.783 woluminy. Systematycznie wzbogaca swój księgozbiór w nowości wydawnicze i pozycje przeznaczone dla dzieci i młodzieży. Na bieżąco poszerza księgozbiór podręczny w różnego rodzaju leksykony, poradniki, atlasy, słowniki i informatory.

 
Boczki - to duża wieś w Gminie Kocierzew Południowy, leżąca 8 km od Łowicza. Jest miejscem urodzin wielkiego polskiego malarza Józefa Chełmońskiego. W parku nieopodal biblioteki, znajduje się pamiątkowy kamienny obelisk poświęcony pamięci artysty.

Na zbiory składa się:

• Literatura piękna,
• Literatura popularno – naukowa – wszystkie dziedziny wiedzy,
• Czasopisma – 9 tytułów,
• Słowniki, leksykony, encyklopedie, albumy.

O rodzjach zbiorów informują katalogi:

• rzeczowy, alfabetyczny,
• tytułowy,
• serii,
• komputerowy,

oraz kartoteki:

• zagadnieniowe,
• komputerowe.
  

Ponadto biblioteka gromadzi dokumenty życia społecznego:
- materiały o charakterze informacyjnym,
- teczki wycinków prasowych.

Bogaty księgozbiór biblioteczny udostępnia się na zewnątrz i na miejscu, zgodnie z regulaminem biblioteki.

Księgozbiór podręczny jest na bieżąco uzupełniany o nowości wydawnicze. Zawiera wszelkie niezbędne informatory i poradniki.

Zbiory biblioteczne są systematycznie powiększane w oparciu o zapotrzebowanie stałych, wiernych czytelników.

Proces komputeryzacji biblioteki rozpoczął się w 2003 r. Biblioteka pracuje w systemie operacyjnym SOWA.

Komputeryzacja biblioteki – miała miejsce w ramach programu IKONKA, realizowanego przez Ministerstwo Nauki i Informatyzacji, polegającego na poszerzaniu możliwości informatycznych i dostępu społeczeństwa do Internetu. W 2004 r. biblioteka otrzymała 3 zestawy komputerowe wraz z osprzętem do wykorzystania przez Czytelników.

Sołtys: Stanisław Pawłowski

Rada Sołectwa:

• Marcin Madanowski,
• Wiesław Czapnik,
• Stanisław Borkowski,
• Mirosław Rześny

Sołtys Sołectwa: Aneta Bura

Rada Sołectwa:

• Stanisław Pomarański
• Tomasz Słoma,
• Stanisław Haczykowski

Sołtys: Jacek Bury

Rada Sołectwa:

• Marcin Rześny,
• Andrzej Sałajczyk

Sołtys Sołectwa: Waldemar Majcher

Rada Sołectwa:

• Zabost Czesław,
• Marek Gać,
• Wieczorek Józef

Sołtys Sołectwa: Wróbel Józef

Rada Sołectwa:

• Robert Basiński,
• Mirosław Bieguszewski,
• Jan Jabłoński,
• Brzozowski Jan

Sołtys Sołectwa: Stanisław Miazek

Rada Sołectwa:

• Ewa Czubak,
• Grzegorz Słubik,
• Jerzy Siekiera

Sołtys Sołectwa: Bogdan Pawlina .

Rada Sołectwa:

• Jerzy Wróbel,
• Stanisław Ozimek

Sołtys Sołectwa: Krzysztof Koniutis .

Rada Sołectwa:

• Jerzy Woźniak,
• Małgorzata Ogrzebacz,
• Piotr Hankiewicz

Sołtys Sołectwa: Marek Panuszewski

Rada Sołectwa:

• Tomasz Papiermik,
• Jacek Gajewski,
• Andrzej Rokicki

Sołtys Sołectwa: Jan Stańczyk

Rada Sołectwa:

• Stanisław Marczak,
• Mirosław Taraska,
• Sławomir Smolarek,

Sołtys Solectwa: Jan Czapnik

Rada Sołectwa:

• Tadeusz Gładki,
• Henryk Zabost,
• Adam Wojda,
• Marcin Okraska

Sołtys Sołectwa: Piotr Sieczkowski

Rada Sołectwa:

• Jarosław Piech,
• Jan Dąbrowski,
• Władysław Jagielski,
• Arkadiusz Brzozowski

Sołtys Sołectwa: Zbigniew Wróbel

Rada Sołectwa:

• Łukasz Bury,
• Jan Łukawski,
• Mirosław Kazimierczak

Sołtys Sołectwa: Tomasz Siejka

Rada Sołectwa:

• Henryk Siejka,
• Waldemar Kołodziejczyk,
• Józef Gładki

Sołtys Sołectwa: Jan Pietrzak

Rada Sołectwa:

• Wojciech Wojciechowski,
• Zofia Stańczyk,
• Henryk Skomiał,
• Stefan Skumiał

Sołtys Sołectwa: Paweł Roróg

Rada Sołectwa:

• Józef Miazek,
• Jan Gać,
• Jacek Staniszewski

Sołtys Sołectwa: Marek Kosmala

Rada Sołectwa:

• Marian Bryła,
• Jan Sekuła,
• Renata Brzozowska

Sołtys Sołectwa: Tadeusz Trakul

Rada Sołectwa:

• Tadeusz Jaros,
• Wiesław Zakościelny,
• Tadeusz Milczarek,
• Mirosław Zakościelny,
• Wincenty Buczek

Sołtys Sołectwa: Jan Siekiera

Rada Sołectwa:

• Stanisław Woźniak,
• Kazimierz Łopata,
• Kazimierz Stańczyk,
• Ilona Kosiorek

• Plan Gospodarki Odpadami Gminy Kocierzew Południowy

• Regulanim utrzymania porządku i czystości na terenie Gminy Kocierzew Południowy

Kocierzew Południowy, 99-414 Kocierzew

Czas pracy: pn., wt., cz., 8⁰⁰-16⁰⁰

Sr., pt  8⁰⁰- 18⁰⁰

Numer telefonu: (046) 838 48 78

Urząd Pocztowy w Kocierzewie Południowym

Kocierzew Południowy 97, 99-414 Kocierzew

Czas pracy: pn.-pt. 7⁰⁰-15⁰⁰

Numer telefonu: (046) 838 48 98

Parafia Św. Rocha w Boczkach

Boczki 126, 99-414 Kocierzew

Numer telefonu: (046) 838 46 78

Parafia Św. Wawrzyńca w Kocierzewie Południowym

99-414 Kocierzew

Numer telefonu: (046) 838 48 97

Ośrodek Zdrowia w Kocierzewie Południowym

Kocierzew Południowy 86, 99-414 Kocierzew

Czas pracy: pn. – pt. 8⁰⁰ – 18⁰⁰

Numer telefonu: (046) 838 48 90

Komisariat Policji w Kocierzewie Południowym

Kocierzew Południowy 83, 99-414 Kocierzew

Numer telefonu: (046) 838 48 77

Przychodnia Weterynaryjna w Kocierzewie Południowym

Kocierzew Południowy 78, 99-414 Kocierzew

Czas pracy: pn. – pt. 8⁰⁰ – 14⁰⁰

Numer telefonu: Lek. Andrzej Talarowski (046) 838 48 70

Folklor  Łowicz               

Muzeum Ludowe Rodziny Brzozowskich w Sromowie

 Izba Rolnicza Wojwództwa Łódzkiego  

 Agencja Restrukturyzacji  i Modernizacji Rolnictwa

 

 Powiat Łowicki     

Powiatowy Urząd Pracy w  Łowiczu  

§  Senior

§  Junior Młodszy

§  Kuchar

Aktualnie Prezesem zespołu jest Pan Stanisław Michalak, a trenerem kadry Pan Marek Borkowski.

Do największych osiągnięć zespołu należy udział w Lidze Okręgowej.

§  Starszej – 25 osób

§  Młodszej ? 15 osób

W tej chwili Prezesem Witonii jest Pan Mariusz Orlik. Zespół trenuje pod okiem Pana Jarosława Rachubińskiego.

Do największych osiągnięć zespołu należą:

§  Udział w I Lidze Piłki Halowej

§  Awans w 2007 roku do Ligi Okręgowej

§  W 2007 roku zdobycie Pucharu Starosty

• Skarbnik - Bogdan Kwasek
• Sekretarz - Jacek Bury
• Członkowie - Marcin Rześny, Ewa Kwasek

Do największych osiągnięć klubu należy udział  w Ćwierć Finale Wojewódzkiego Pucharu Polski w 2001 roku.